segunda-feira, fevereiro 12, 2007

"Nin Putas Nin Sumisas" cumpre 4 anos.

Contra os guetos e pola igualdade.

Por Carolina Escudero/corresponsal

Bos Aires, Arx., 9 Febreiro 07 (CIMAC/Artemisa).- O movemento mixto e popular francés “Nin Putas Nin Sumisas” (NPNS), creado trala “Marcha das mulleres contra os guetos e pola igualdade” en febreiro de 2003, cumpre catro anos. Neste período a asociación logrou poñer en marcha proxectos ambiciosos, como a apertura de sedes noutros países europeos e abrir un espazo de traballo en Paris, que contou co apoio do presidente francés Jacques Chirac e demais personalidades do país galo.

Fai catro anos, un grupo de mulleres partiu un 1° de febreiro de xeito simbólico desde Vitry Sur Seine, pasando por 23 cidades, ata chegar a Paris o 8 de Marzo. Esta mobilización estivo motivada pola morte de Sohanne, de 17 anos, quen foi queimada viva nun local de lixo por un mozo de 19 anos. Nun principio o homicidio foi definido como un “despecho amoroso”.

O asasinato de Sohanne converteuse nun dos casos máis emblemáticos e permitiu que moitas mulleres dos barrios máis pobres de Francia comezasen a denunciar o maltrato e sexismo ao que estaban expostas. A marcha destas mulleres foi o principio do que é hoxe o movemento “Nin Putes Nin Soumises” (NPNS) que conta con 60 comités locais en toda Francia.

Os obxectivos de NPNS baséanse en difundir os valores dunha república laica, sexan cales fosen as orixes, opinións e crenzas das persoas co fin de poder vivir todos xuntos.

Así mesmo promove unha nova forma de feminismo baseado no carácter mixto, o respecto, a igualdade de sexos loitando contra toda forma de discriminación étnica, relixiosa ou sexual.

”MAISON DE LA MIXITÉ”

En marzo do ano pasado, esta organización logrou concretar un dos seus principais proxectos ao inaugurar un espazo de traballo e encontro no seu “Maison de la Mixité” (Casa de Carácter Mixto), en cuxa presentación participou o presidente francés Jacques Chirac e o alcalde de Paris, Bertrand Delanoe, ademais de contar coa presenza de máis de 300 persoas.
O obxectivo principal da “Maison de la Mixité” é recibir, acompañar e animar ás persoas que van en busca de axuda.

Chirac precisou entón: “As mozas deben saber que elas non son culpables de querer vivir as súas vidas de xeito normal. Elas serán protexidas” e concluíu “a historia da humanidade mostra que as tensións tranquilízanse e que a liberdade progresa sempre cando as irmás, as nais e as mulleres póñense a camiñar xuntas e a mostrar o camiño”.

Outra das metas de NPNS ao longo destes anos foi a creación de sedes en Francia e noutros países europeos como Hespaña e Bélxica. Recentemente abriu unha sé da organización na Illa da Reunión, que pertence a Francia, un lugar recoñecido como mosaico de razas, xa que as súas mulleres e homes proveñen de África, incluído Madagascar, China, India e Europa.

ILLA DA VIOLENCIA

Liliana Navarro De Wailly, quen é oriúnda da Illa da Reunión e traballou durante 25 anos como “educadora especializada”, similar a asistente social, en casos de familia e violencia, contou que na Illa hai moitos casos de violencia doméstica e en xeral o agresor é un home desocupado e/ou alcohólico.

Recordou que “os expertos en tribunais observan desde fai uns 15 anos que o 80 por cento dos documentos concernentes a mulleres víctimas de violencia son cometidos no espazo doméstico.”
Tamén especifica que a maioría das víctimas son novas agredidas por outros mozos e cita un recente estudio realizado polo Estado e o Departamento da Illa da Reunión: en novembro de 2006 unhas 42 mil mulleres foron agredidas nun lugar público na illa.

Así mesmo contextualiza a situación do lugar: a partir dos anos 80 e 90 comezaron a crearse máis bandas de mozos delincuentes e a utilización de drogas non fai máis que crecer.

Aínda que antes da chegada de NPNS á Illa da Reunión xa existían outras organizacións que viñan traballando estes temas, De Wailly asegura que “sempre se traballou a través da prevención, pero na realidade non é tan eficaz. Proba diso é que as dificultades amplíanse e é por iso que se están multiplicando as accións ligadas á información a través dos medios e en ámbitos como a escola”.

A educadora especial conclúe que as accións de NPNS na illa dependerán da súa capacidade de traballar conxuntamente coas organizacións que xa se atopan en acción e coñecen as súas particularidades.

NPNS NO ESTADO HESPAÑOL

Outro dos flamantes espazos de Nin Putas Nin Sumisas (NPNS) atópase en Barcelona, Catalunhya. Anna Guerreiro, a presidenta resumiu as actividades da organización: “facemos charlas e debates sobre a asociación (de onde vimos, os nosos proxectos), sobre inmigración e respecto. Tamén realizamos talleres en institutos onde falamos da violencia, da sexualidade e das tradicións”.

Un dos proxectos máis inmediatos de NPNS Hespaña é editar “A guía do respecto” que, segundo Guerreiro, “trátase dun pequeno libriño que será distribuído nos nosos talleres e que fala sobre violencia, sexualidade e tradicións. Cremos que será unha ferramenta moi útil para o traballo que poidan facer os profesores cos alumnos ao longo do curso”.

En Hespaña, rexistrouse un alto número de violencia familiar e, segundo a presidenta de NPNS, foron asasinadas máis de 60 mulleres.

BO CONTEXTO MEDIÁTICO

Patrick Gherdoussi é periodista fotográfica en Marsella, Francia, e asistiu a conferencias realizadas por NPNS: “esta organización axudou a tomar conciencia de determinados problemas que hai na nosa sociedade. NPNS soubo facerse un espazo nos medios e apareceu nun contexto mediático e político ideal, xa que se falaba moito sobre a inseguridade implicitamente ligada á inmigración nos barrios máis pobres”.

Para Gherdoussi “a violencia á que son expostas as mozas nos barrios máis afastados da metrópole estivo por moitos anos deixada de lado por parte dos medios e NPNS foi a organización que puxo o tema sobre a mesa”. Poren, unha das observacións da periodista fotográfica é que “a estreita relación que ten NPNS co Partido Socialista pode limitar as súas accións posto que non todos simpatizan con ese partido”.

Máis aló do contexto político francés, a situación das mozas nos barrios máis pobres saíu á luz nos últimos anos e NPNS tivo moito que ver na mediatización de devanditos feitos. Elsa Manelphe, francesa e licenciada en Ciencia Política, recorda un caso moi particular durante unha conferencia de NPNS en Francia: “un mozo do público pediu a palabra. Presentouse e dixo que traballaba no marco dunha asociación dentro dos barrios máis pobres e asegurou que as mozas que son violadas fanse as bobas porque elas saben ben o que lles vai a pasar. Os mozos invítanas a un lugar escuro ou a un soto e elas aceptan e logo suceden as coñecidas “tournantes”, é dicir cando 5 ó 10 mozos relévanse para cometer a violación, recorda Manelphe.

FRANCIA E A SÚA LEI

Cada catro días morre en Francia unha muller por mor de violencia familiar, revela un estudio realizado por Amnistía Internacional. Así mesmo conclúe que a violencia conxugal é a primeira causa da morte de mulleres. Así mesmo establece que unha de cada dez mulleres é víctima de violencia nunha parella.

Outro estudio, neste caso realizado polo Observatorio Nacional da Delincuencia e publicado en 2006, especifica que 162 mulleres foron víctimas en 2004 de homicidio, golpes ou quebraduras, seguidos de morte dentro da súa relación de parella.

Nos últimos anos Francia, avanzou en termos legais que promoven unha maior protección ás víctimas do maltrato.

En 2002 foi establecida a lei sobre a presunción da inocencia, que reforza os dereitos das víctimas de violencias. E en 2006, foi adoptada polo Parlamento Francés a lei que reforza a prevención e a represión das violencias no seo dunha parella ou cometidas contra menores.

Esta normativa introduciu unha agravación das penas “por un crime ou delicto unha vez que a infracción é cometida pola parella, o concubino ou compañeiro ligado á víctima por un pacto civil de solidariedade”, pero igualmente “unha vez que os feitos son cometidos por unha antiga parella, concubino ou compañeiro ligado á víctima por un pacto civil ou de solidariedade”.

A lei modifica ademais outros artigos do Código Penal, co fin de recoñecer as violencias no seo de todas as formas de parella (concubinato, unión civil e casamento).

Sem comentários: