quarta-feira, fevereiro 07, 2007

Perú: Indocumentadas: viven pero non existen

Por Zoraida Portillo/corresponsal.

Lima, Perú, 6 Febreiro 07 (CIMAC/SEMlac).- O número exacto non se coñece, só se sabe que unha gran porcentaxe das mulleres rurais da serra e a selva deste vasto país non contan cun documento de identidade. Elas existen, pero non ante o Estado.

Segundo cifras do Ministerio da Muller e Desenvolvemento Social (MIMDES) de Perú, unhas 8 mil mulleres de 603 distritos rurais do país recibiron ata o momento o seu Documento Nacional de Identidade (DNI). Unha cifra ínfima porque, de acordo co Instituto Nacional de Estatística e Informática, a fins de 2005 o total de peruanos indocumentados superaba o millón e medio.

Non hai datos desagregados por sexo, só se sabe que a maior parte son mulleres. Ao número de persoas que non contan cun DNI, hai que agregar a gran cantidade de nenas e nenos que nacen e non son inscritos ante o Rexistro Civil. É neste eslavón que se inicia a cadea de indocumentación, pois sen partida de nacemento non é posible obter ningún outro documento de identidade máis adiante.

Os esforzos do Ministerio, polo momento, están circunscritos a dotar de cidadanía ás mulleres. "O noso esforzo radica en atender a aquelas que viven en zonas de difícil acceso e cultura diferente, onde o DNI, máis que unha oportunidade para exercer a cidadanía, é unha ameaza, pois cren que ese documento pode traerlles problemas coa lei", afirmou a ministra da Muller, Virginia Borra.

Etelvina Quispe, unha traballadora doméstica oriúnda de Ándelos, é un bo exemplo do anterior. "Eu nunca vin a utilidade de ter DNI, na miña familia non se inscribía aos fillos, para que, se todos no meu pobo coñeciámonos?.

Natural dun anexo rural de Lircay, un poboado remoto do departamento de Huancavelica, no centro do país e un dos máis pobres do Perú, sinalou que alí case ninguén tiña documentos "para evitar ser identificados".

Etelvina, sen nomealo, refírese aos difíciles anos vividos durante a violencia política na década dos oitenta, cando moitas poboacións andinas atopábanse entre o lume cruzado dos subversivos de Sendero Luminoso e as forzas armadas e non figurar en ningunha base de datos era un bo recurso para pasar inadvertido. "Era mellor que non tiveses nome, que non existises", confirma ante a nosa pregunta. Só cando veu a Lima co resto da súa familia caeron na conta que non existían como cidadáns.

"Acá si é necesario, non consegues traballo, non podes quedarche en ningún lado se non tes papeis, nin sequera no comedor popular acéptanche", sinala.

"Elas (as mulleres) teñen que entender que é fundamental que existan para o Estado, en tanto iso ábrelles un abanico de dereitos civís, políticos e económicos. É prioridade que comprendan que o DNI asegúralles unha mellor calidade de vida", declarou a ministra, coma se escoitase as reticencias de Etelvina. Co fin de afrontar a indocumentación de nenas e nenos, o seu portafolios prepara un proxecto de lei para que todo recentemente nacido reciba tamén o seu DNI apenas chega ao mundo.
07/ZP/GG
http://www.cimacnoticias.com/site/07020607-Peru-Indocumentada.16461.0.html

Sem comentários: