quinta-feira, maio 31, 2007

A Executiva Nacional do BNG celebra que as e os nacionalistas cubrisen a práctica totalidade dos seus obxectivos nas municipais 07

Anxo Quintana: “O BNG é unha forza de goberno útil para Galiza e vai demostrar o seu valor para garantir nos concellos gobernabilidade e unha xestión ao servizo das maiorías sociais”

A Executiva Nacional do BNG reuniuse o luns 28 de Maio para avaliar os resultados obtidos pola frente nas eleccións municipais celebradas onte.

O órgao executivo do BNG celebrou que a formación nacionalista cubrise a práctica totalidade dos obxectivos cos que enfrentaba este proceso eleitoral: duplicar as alcaldías, incrementar sustancialmente o número de concelleiros e concelleiras, estender o cambio galego ás administracións locais e colocarse en disposición de acceder ao goberno das sete cidades.

“O BNG é unha forza de goberno útil para Galiza e vai demostrar o seu valor para garantir nos concellos estabilidade, gobernabilidade e unha xestión limpa e ao servizo das grandes maiorías sociais”, aseverou durante a reunión da Executiva Nacional o portavoz nacional do BNG, Anxo Quintana.

Capacidade de interlocución

“A diferenza do PP, o BNG ten unha probada capacidade de interlocución e vai pór esa capacidade ao servizo dos veciños e das veciñas. Nós somos capaces de chegar a acordos positivos para, sobre base programática, garantir a estabilidade e gobernabilidade dos concellos”, afirma Quintana.

"Os cidadáns dixeron non ás maiorías absolutas e si aos gobernos de coalición"

A respecto dos pactos posteleitorais, a Executiva Nacional considera que, en palabras do portavoz nacional, “os cidadáns dixeron claramente que non queren maiorías absolutas, senón que queren gobernos de coalición. O BNG, como non podía ser doutro xeito, vai atender ese requerimento da sociedade galega”.

“Se os cidadáns quixesen gobernos monocores que se autotitulan como gobernos de progreso terían votado por unha soa forza política. Non foi así. O que os cidadáns queren son gobernos plurais, de coalición entre nacionalistas e socialistas, gobernos que tendo dous referentes políticos distintos e claros actúen coordenadamente en función dun programa previamente acordado”, conclúe Quintana.

Shakira - Don't Bother

http://www.youtube.com/watch?v=aWosiTfkBbU

OS PROTESTANTES LOGRAN O SEU RECADRO

O Goberno estenderá o 0,7% do IRPF que goza a Igrexa aos evanxélicos


ELPAIS.com / AXENCIAS

En breve, o contribuínte atopará un novo recadro no apartado que lle daba a elixir entre Igrexa e outros fins sociais: os evanxélicos e protestantes. Segundo anunciou o Goberno, serán os primeiros, tras os católicos, en contar cun recadro propio no impreso da declaración do IRPF, para que os que o desexen poden destinar o 0,7% dos seus impostos a financiar estes credos. A cuestión é como recibirán a noticia, unha vella reivindicación dos protestantes, outras confesións minoritarias como o xudaísmo e o islam. E a propia Igrexa, que deixará de ser a única relixión financiada polo estado vía Facenda.

As negociacións da FEREDE (Federación de Entidades Relixiosas Evanxélicas de Hespaña) -a primeira que o solicitou-, con Xustiza e a súa Dirección Xeral de Asuntos Relixiosos para buscar a fórmula deste financiamento iniciáronse onte pola tarde, segundo confirmou Mercés Rico, titular desta Dirección. Rico fixo estas declaracións durante unha rolda de prensa, que presidiu o ministro de Xustiza, Mariano Bermejo, para presentar a Memoria 2006 da Fundación Pluralismo e Convivencia, que desde outubro de 2004, e por acordo do Consello de Ministros, axuda en proxectos concretos ás confesións minoritarias que teñen acordos co Estado.

Segundo precisou Rico, o sistema de financiamento vía asignación tributaria "será igual" ao da Igrexa católica, é dicir, a través de "un recadro para FEREDE" na Declaración da Renda. Así mesmo, asegurou que esta medida poderá pórse en marcha "a partir do ano que vén" dependendo "de como vaian as negociacións" coa confesión relixiosa. Nesta liña, tamén engadiu que o formato que se utilizará na Declaración da Renda para incluír este novo apartado "aínda non está perfilado" pero "o lóxico será que haxa opcións relixiosas e "opcións sociais".


"Foron os primeiros en solicitala"

Subliñou que as conversacións sobre a extensión do 0,7% do IRPF iniciaranse cos protestantes porque "foron os primeiros en solicitala", pero que o Goberno "non está pechado a outras confesións". "Iremos por partes", sinalou Rico, quen recordou que esta medida "só se tomará con aquelas relixións que teñan acordos de cooperación co Estado. Pola súa banda, o ministro recalcou que a Fundación que preside, como titular de Xustiza, non ten como obxectivo financiar actividades de culto de ningunha confesión, senón servir de instrumento de desenvolvemento da pluralidade nun Estado laico e aconfesional.

Como dato, informou de que os evanxélicos e os musulmáns recibiron 1,5 millóns de euros durante 2006 de parte da fundación. Bermejo recordou que Pluralismo e Convivencia naceu como "unha resposta á sociedade plural na que nos toca vivir, plural pero tamén desconcertada nalgún dos seus estratos por esa mesma pluralidade que tan rapidamente se foi estendendo polas sociedades occidentais". A fundación, agregou, é tamén un procedemento para a integración das minorías nun contexto social "ás veces pouco amable con esa integración", e para facer visibles outros fenómenos culturais e relixiosos que comporta a globalización.

A memoria, que se presenta por segundo ano consecutivo, quere servir tamén de acicate para continuar na liña de convivencia e de integración das relixións minoritarias na sociedade hespañola, resaltou Bermejo. O ministro insistiu no papel da fundación para axudar a estas confesións relixiosas minoritarias á súa integración no tecido social, que parte do principio de que a diversidade cultural dun país "ha de ser coidada, fomentada e protexida para evitar a súa discriminación e que termine no gueto" e para que poida ser un patrimonio de todos.


Os Mormóns xa teñen "notorio arraigamento"

Mercés Rico confirmou, en resposta ás preguntas dos xornalistas -que as Testemuñas de Jehová e a Igrexa de Xesús Cristo dos Últimos Días (Mormóns) gozan xa en Hespaña do recoñecemento de "notorio arraigamento" por acordo da Comisión Asesora de Liberdade Relixiosa. Este recoñecemento, que xa tiñan o islamismo, o xudaísmo e o protestantismo, -as tres confesións monoteístas que, xunto á Igrexa católica, teñen acordos asinados co Estado-, estenderase en breve ao budismo, e estase estudando, dixo Mercés Rico, que tipo de medidas por exemplo beneficios fiscais, adóptanse para este recoñecemento do "notorio arraigamento". A directora de Asuntos Relixiosos informou tamén de que en Hespaña existen 4 ó 5 mesquitas como centros importantes para practícaa relixiosa do islam, e uns 600 centros de culto para as distintas comunidades locais, dos que xa están inscritos no Rexistro uns 340 cun aumento do 100% respecto do ano anterior. Mercés Rico eludiu entrar na cuestión das supostas relacións dalgúns imáns con actividades terroristas, sinalando que é competencia do Ministerio do Interior, e sinalou que a súa Dirección Xeral está traballando nalgún proxecto de cursos de formación para os imáns.

http://www.elpais.com/articulo/sociedad/protestantes/logran/casilla/elpepusoc/20070530elpepusoc_6/Tes


Woody Allen em Sonhos de Um Sedutor

http://www.youtube.com/watch?v=0MDzaFtf2fc

quarta-feira, maio 30, 2007

O CONTACTO INICIAL

A COMISIÓN NEGOCIADORA DO ACORDO MARCO PARA OS GOBERNOS NOS CONCELLOS BNG-PSdeG REÚNESE MÁÑÁ

30 Maio 07. A Comisión Negociadora do BNG e o PsdeG-PSOE para chegar a un acordo marco para a formación de gobernos nos concellos reúnese mañá, xoves, 31 de maio, no Hotel Porta do Camiño, (Sala Fonseca) de Santiago de Compostela as 19:30 h.

NON TEÑEN REMEDIO

Camilo Nogueira en Vieiros.

As forzas da esquerda, PSOE e BNG, poden formar governo nas sete cidades galegas. Na capital da nación, Santiago de Compostela, nas catro capitais de provincia, A Coruña, Lugo, Ourense e Pontevedra, na cidade máis populosa, Vigo, e no simbólico Ferrol coa presenza de EU. Unha situación excepcional, mui diferente da de Andalucía, tida como referente da esquerda, onde como sempre a maioría das cidades van ser governadas polo Partido Popular ou de Madrid, o feudo da direita castiza.

Non é nada novo. Xa en 1999, muito antes da derrota do PP nas eleicións galegas de 2004 e anos antes da catástrofe do Prestige, o PP non governaba máis que en Ourense. Ainda máis, en 1999 o BNG governaba coa alcaldías en Vigo, Ferrol e Pontevedra cando o PSOE só tiña as outras tres.

Daquela era evidente que a idea de Galiza como país conservador e atrasado non se correspondía coa realidade política e social. Nen era a praza do PP, nen necesitaba engancharse como vagón de cola á locomotora do progreso que seica avanzaba desde Madrid, como pretendían os que desde a esquerda perderan a autoestima.

Hoxe os resultados galegos só son comparábeis aos de Cataluña.

Non o cren así os medios madrileños. Salientaron con razón os resultados de Navarra, tan reveladores como os galegos, subindo a primeiro plano unha realidade vasco-navarra que pretendían ignorar. Destacaron os do seu Madrid, malia que alí non houve nengunha surpresa, e os de Canarias e Baleares, de menor transcendencia política.

Os de Galiza non. Non teñen remedio.

http://www.vieiros.com/opinions/opinion/87/non-tenen-remedio

terça-feira, maio 29, 2007

A MELLOR ANÁLISE POSTELECTORAL

Galpón de Breogán


Análise postelectoral (1). Sede do BNG

Análise postelectoral (2). Sede do PSOE

Análise postelectoral (3). Sede do PP

Polonia analiza se nos "Teletubbies" hai algún indicio de homosexualidade.

Tinky Winky, o polémico personaxe.

A defensora do menor de Polonia, Ewa Sowinska, pediu a un grupo de psicólogos que analicen se a famosa serie televisiva para nenos os 'Teletubbies' teñen algún indicio de homosexualidade.

O personaxe de Tinky Winky é o causante de que Sowinska considere que a serie poida dar 'propaganda homosexual. "Dinme conta de que Tinky Winky levaba un bolso, pero non sabía que fose un mozo", declarou Sowinska. "Máis tarde souben que aí podería haber un nexo homosexual oculto".

"Teñen que avaliar se isto pode saír na televisión pública", declarou nunha entrevista Sowinska na revista 'Wprost'.

Segundo os resultados das análises dos psicólogos de Sowinska, os nenos polacos poderíanse afacer ver un programa televisivo censurado.

Hai que ter en conta, que este ano Sowinska xa se pronunciou a favor de prohibir aos homosexuais ter traballos nos que estean en contacto con nenos e mozos.

Os mandatarios polacos levan tempo realizando unha campaña de acoso e derriba aos homosexuais. Fai uns meses a Comisión de Liberdades Civís do Parlamento Europeo (PE) encargou aos servizos internos da institución que examinasen se a lei polaca contra a "propaganda homosexual" vulnera a normativa comunitaria.

O viceministro polaco de Educación, Marek Orzechowski, tamén exhortou fai uns meses aos gobernos europeos a prohibir totalmente o aborto e a propaganda homosexual.

http://www.rebelion.org/noticia.php?id=51488

segunda-feira, maio 28, 2007

MELISSA PANARELLO: “ITALIA É A ESCRAVA DO ESTADO VATICANO”

Melissa P.

Tras o irresistible éxito de “Os cen golpes”, un libro autobiográfico no que explicaba a súa intensa vida sexual con só 17 anos, Melissa P. volve á carga con “En nome do amor”, unha carta aberta ao cardeal Camillo Ruini, na que certifica que “Italia é a escrava do Estado Vaticano”. Convertida nun fenómeno social aos seus vinte e un anos, Melissa Panarello (o seu nome verdadeiro) trae a Hespaña un libro co que conseguiu dividir de novo á sociedade italiana aínda que ela escribiuno, segundo explica nun entrevista con Efe, como “un canto ao amor terreal, porque é o que de verdade conta”.

Melissa P. (1986, Catania, Sicilia) reflexiona sobre a influencia da moral católica en cuestións como o aborto, a homosexualidade ou os matrimonios entre católicos e musulmáns, en resposta ao discurso do entón presidente da Conferencia Episcopal Italiana e actual cardeal vicario de Roma, Camillo Ruini.

“Italia é a escrava do Estado Vaticano”, asegura a nova escritora, quen apunta como principal responsable ao Estado italiano “porque permite que a Igrexa interfira nas súas decisións de Estado. É coma se Hespaña quixese entremeterse na política social italiana, seguro que iso non se permitiría”, asevera.

“En nome do amor”, publicada fai dous anos en Italia tras o éxito que suscitou unha misiva máis curta publicada no seu blog, Melissa P. cre que a “acollida dividida” que suscitou esta publicación débese a que o propio libro “diferenza entre laicos e crentes”.

As reaccións pola publicación de “En nome do amor”, cunha encadernación que combina o negro e o fucsia, proviñeron principalmente dos grupos políticos: “Mentres o Partido Radical, que é laico, apoiou o meu discurso, os democristiáns foron bastante agresivos na súa resposta”, relata a autora.

Distribuído en 42 países e cunhas vendas que superaron os tres millóns de exemplares por “Os cen golpes” en 2003, Melissa P. cultivou na súa curta traxectoria literaria tantos detractores como admiradores; así, igual se atopa con multitude de lectores que lle mostran a súa admiración ou, tal e como pasou fai uns días en Italia, unha moza de non máis de trece anos díxolle á súa nai cando a viu paseando pola rúa: “Mira, aí vai o monstro”.

“Esas cousas non me afectan”, indica a autora, que abandonou o colexio cando a súa primeira obra viu a luz, e agora dedica a maior parte do tempo “a escribir e a ser ama de casa”.

Melissa P. atópase neste momento inmersa nunha nova obra de ficción que, segundo adiantou, desenvolverase nunha época pasada, polo que está inmersa nun intenso proceso de documentación, aínda que non quixo adiantar máis información sobre o proxecto.

“A influencia da Igrexa católica é tal, que se nas próximas eleccións italianas presentásese o Papa, gañaría”, ironiza a escritora, aínda que non se aventura a predicir quen gañaría un man a man entre o Papa e Berlusconi: “Daría igual, porque as dúas só son marcas industriais”, conclúe.

http://actualidad.terra.es/cultura/articulo/para_melissa_p_italia_estado_1592388.htm

GOBERNANDO NO MARTIRIO.

O poder desgasta. É frecuente que a perda de votos dun grupo político gobernante, acháquese ao desgaste do poder. Tamén pode ser porque os xuíces do teu facer (a cidadanía) poden considerar que apesares de deixarte utilizar todas as armas para traballar ou non as úsaste como debías ou non as utilízaste como eles gustarían. En calquera caso o castigo soe ser un descenso dos votos e as veces ese descenso pódete afastar do poder.

O mais difícil e cando gobernas sen que a cidadanía decidira darte instrumento ningún para que o fixeras, isto é: cando gobernas en minoría e calquera intención de traballo que poda supoñer manexar as pancas de poder ao teu gusto, sexa sabotada. Se aínda por riba o pouco que che deixan facer, o fas ben e consegues que a cidadanía o visualice, convérteste nunha vítima no poder. E como se paga iso? Pois si seguimos dous exemplos, o de Vigo e o de O Porriño, con un significativo aumento dos votos.

Corina en Vigo gobernaba en minoría porque a maioría natural que tiña que facelo, non se falaban, é non era tanto unha cuestión de partidos. Era mais una cuestión persoal. Irreconciliables as posicións, Corina aproveitou a súa baza de presentarse a unhas elección dende o poder e co vitimismo de non poder traballar a gusto. Deulle un moi bo resultado e un significativo aumento da masa electoral. Esforzo este quizais estéril pois a maioría natural de goberno (PSdeG – BNG) desta, seguro que si se falan, posto que son os mesmas formacións políticas, mais non as mesmas persoas.

O caso de Raúl Francés no Porriño e extremadamente similar ao de Corina, unha maioría natural de dereitas que non se falan, nin se poden ver entre eles, permítelle ao BNG e PSdG gobernar dende unha minoría absolutamente minoritaria. Pensemos que o consistorio de O Porriño, alberga a 17 edís, e o alcalde Raúl Francés do BNG conseguiu gobernar durante catro anos con 3 concelleiros do BNG e 2 do PSdG; en total 5 concelleiros de goberno contra 12 da oposición... unha tolemia. Con todo parece que eses catro anos foron valorados moi positivamente polo electorado que elevou ao BNG a unha posición nunca acadada no Porriño, a de formación política mais votada. Isto debeuse claramente aos bos acertos do goberno en minoría de Raúl Francés. Mais como no caso de Vigo temen pode ser un esforzo estéril, pois a maioría natural de dereitas segue tendo (de forma mais exigua ca antes) as chaves do poder. Neste caso si son as mesmas persoas, si é unha cuestión persoal, mais quen sabe si deixaran de un lado as súas disputas persoais e pensando no Porriño xuntaranse para gobernar ou seguirán nas mesmas deixando que goberne Raúl outra vez en minoría (desta vez unha ampla minoría) para seguir coa súa excelente tarefa ao frete do Goberno local de O Porriño.

Unha cousa esta clara, o goberno do martirio da boas rendas políticas.

Galiza Sosego (GzS)

Obxectivo. Asterix: Em galego, por Tutatis!!


Como se de umha manobra de ocupaçom (cultural) do exército romano sobre a pequena aldeia da Gali(z)a se tratasse, a editorial responsável da traduçom das histórias de Asterix e Obelix, Salvat-Bruño, nega-se a publicar umha versom da famosa banda desenhada na língua da Gali(z)a. Perante esta manobra do invasor, desde esta pequena naçom no confim do ciberespaço, povoada pol@s irredutíveis galeg@s, pensamos em duas opçons:

- a) Mandar o nosso bardo-gaiteiro, Gaiteranceturix, para tocar-lhe a gaita dia e noite aos directivos de Salvat-Bruño até fazer-lhes ver que existimos e resistimos. Opçom difícil pola apertada agenda que tem o nosso músico na primavera e verám.

- b) Falar com Panoramix e Abraracurcix, mobilizar a aldeia galega, e depois de tomar um pouco de beberagem de “amorprópriux”, mandar-lhe uns quantos ciber-menires em forma de prego à editorial “romana” fazendo-lhes saber da nossa demanda, desejo e direito.

Decidimo-nos pola segunda opçom, mais solidária (com Gaiteranceturix), envia-lhes o teu prego-menir premendo aqui.

domingo, maio 27, 2007

O CAPITALISMO É O PEOR INIMIGO DA HUMANIDADE

O presidente boliviano Evo Morales inaugura o V Encontro Mundial de Intelectuais e Artistas en Defensa da Humanidade

Pascual Serrano
Rebelión


O presidente boliviano Evo Morales inaugurou o martes 22 de maio na cidade de Cochabamba o V Encontro Mundial de Intelectuais e Artistas en Defensa da Humanidade. “Estou convencido de que este evento aumentará a conciencia do pobo boliviano”, afirmou. Morales foi un dos fundadores deste colectivo que se reuniu por primeira vez na cidade de México no ano 2003, antes de que el fose presidente: “Cando me comunicaron que se ía a celebrar en Cochabamba, alegreime de ver como foi o seu crecemento desde aquel 2003”, engadiu. “Esta madrugada -continuou- pensaba que ía dicir eu ante tantos expertos e chegue á contundente conclusión de que o capitalismo é o peor inimigo da humanidade. O capitalismo trae egoísmo, mesquindade, individualismo. Trae guerras e aliméntase das guerras, todas as guerras de Bolivia foron do capitalismo, non dos pobos. Nelas as transnacionais son as que gañan, elas provocan os conflitos para acumular o capital”.

Ante iso, sinalou que “debemos suscitar que clase de sociedade queremos, en Bolivia e no mundo. Non é posible que as transnacionais sigan provocando á humanidade”.

Evo Morales, tamén tivo duras críticas ao modelo de vida e pensamento dominante: “Na cultura occidental a primeira actividade dun político cando chega ao poder é pensar de onde sacar prata. Sempre pensaban nos seus intereses de grupo e non en toda Bolivia. Por iso eu quero recordar os principios indíxenas de non roubar, non mentir, non ser débil”. O presidente boliviano explicou como a recuperación dos recursos naturais permitiu aumentar por dez o orzamento público de moitos pobos e cidades do país. “En Bolivia, desde os anos 70 ata 2005 sempre había déficit fiscal. Eu dicía que necesitaría dous ou tres anos para que Bolivia deixase de mendigar, porque ata agora os ministros bolivianos ían a Estados Unidos todos os anos a pedir prata para poder pagar os aguinaldos aos traballadores. O ano pasado foi o primeiro no que non se fixo iso”. “Antes, mediante o saqueo dos nosos recursos naturais, íanse millóns e millóns de dólares para o estranxeiro -engadiu-. Os recursos naturais nunca deben ser privatizados, nin son un negocio, a auga é un dereito da humanidade”.

Tamén tivo duras críticas para o sistema xudicial boliviano: “Temos unha xustiza que non fai xustiza ás maiorías. Eu tiña antes medo á política pola negativa imaxe dos políticos de ser uns farsantes, facinorosos e ladróns, pero aos poucos entendín que a política é a ciencia de servir ao pobo. Como autoridades debemos vivir para o pobo e non do pobo, e na xustiza boliviana deberían vivir para a xustiza e non da xustiza”.

Igualmente pronunciouse pola situación medioambiental: “Logo está o tema da nai terra, como a chamamos os indíxenas. Se non se defende á nai terra, a humanidade será inimiga da humanidade”.

Así mesmo afirmou que “a nova constitución boliviana renunciará a calquera guerra” e que “o capital acumulado por algúns se debe reinvestir para salvar a humanidade”.

O V Encontro Mundial de Intelectuais e Artistas en Defensa da Humanidade desenvolverase os días 23 e 24 de maio baixa a temática “En defensa da Verdade e contra a manipulación dos medios de comunicación”. Entre os participantes, máis dun centenar, atópanse os ministros de Cultura de Cuba, Venezuela e Ecuador e o vicepresidente de Bolivia. A este encontro desprazáronse a gran maioría dos participantes nas Xornadas Internacionais de Comunicación sobre “O dereito a informar e estar informado”, organizadas por Telesur os días anteriores en Caracas. Entre eles, o escrito británico-paquistani Tariq Ali, o xornalista belga Michel Collon; o director da axencia Prensa Latina, Frank González; a presidenta da canle de televisión venezolano Vive TV, Branca Eckout; o director da revista chilena Punto Final, entre outros moitos. A eles engadíronse numerosos profesionais da comunicación bolivianos e venezolanos.

http://www.rebelion.org/noticia.php?id=51247

sábado, maio 26, 2007

TVG.- A Mesa lamenta a ‘falta de ética xornalística’ da dirección de informativos da TVG

A TVG non cubrirá a campaña da Mesa sobre o malgasto de diñeiro público no litixio do topónimo da Coruña “até que pasen as municipais”


A Mesa asegura que “nunca foi silenciada de xeito tan basto nos informativos da TVG como o é agora”

A Mesa pola Normalización Lingüística quere denunciar publicamente a situación de “silenciamento” das súas actividades nos informativos da TVG cando supoñen unha crítica ao Presidente da Xunta de Galiza, Emilio Pérez Touriño, ou a algún departamento vinculado ao partido que este dirixe. Esta organización, que conta con 3.200 socios e 21 anos de actividade ininterrompida, asegura que “nunca foi silenciada de xeito tan descarado nos informativos da TVG como o está a ser durante o último ano”, mais asegura que quere denunciar esta situación “non só polos danos que causa á nosa asociación que se oculte a nosa actividade e as nosas propostas, senón sobre todo polo grave perigo que tal actitude supón para a pluralidade informativa, alén de para a imaxe dos medios públicos galegos e dos seus traballadores e traballadoras”.

A Mesa recorda que é unha “organización apartidaria, que conta con socios e socias de diferentes ideoloxías e carnés”, e que “a pesar de que haxa grupos de poder aos que lles poida incomodar a nosa voz, seguiremos a defender o cumprimento da lexislación lingüística e o dereito a vivir en galego con normalidade”. “Un medio público de comunicación non debería esquecer nunca cal é o seu obxectivo principal, o da información veraz e plural”, indican.

A organización en defensa do galego sinala que “a pinga que colmou o vaso da nosa paciencia” foi o tratamento por parte da TVG da conferencia de imprensa ofrecida por esta organización o pasado sábado, para presentar unha campaña de denuncia contra o malgasto de diñeiro público no litixio do topónimo por parte da Alcaldía da Coruña. Esta campaña tivo amplo eco noutros medios públicos e privados, mais desde a TV galega indicouse que non poderían dar cobertura a esa información ningún día a ningunha hora até despois de pasadas as eleccións municipais.

Para a organización en defensa da lingua, “trátase dunha evidente utilización dos medios humanos e económicos de que dispón a TVG para beneficiar a un partido político e furtar á cidadanía unha información que podería condicionar o sentido do seu voto, xa que nesta campaña A Mesa recorda que o actual alcalde, e candidato do PSOE, na cidade da Coruña está a gastar 6.000 euros do erario público cada mes para tentar impor o uso oficial de La Coruña”.

“Outros exemplos deste silenciamento informativo nos últimos tempos son os 12 actos organizados pola Mesa en diferentes comarcas con motivo da Semana das Letras, aos que a TVG non achegou ningunha cámara. Igualmente, dirixentes da Mesa mantiveron entrevistas cos candidatos das cidades galegas, mais as cámaras da TV pública só foron enviadas a cubrir e difundir, curiosamente, un deles: o realizado co candidato do PSOE en Santiago”, denuncian.

Outro dos casos máis rechamantes foi o da mobilización estudantil do pasado 8 de novembro, nese caso dirixida a presionar á Consellaría de Educación. Segundo estimacións da propia Administración galega, secundaron a folga da Mesa 66.031 estudantes. As informacións desa mobilización saíron en todos os medios públicos e privados de Galiza excepto na TVG.

Non é a primeira vez que desde A Mesa se denuncia a “terxiversación ou silenciamento” desde os informativos da TVG nos últimos tempos. Esta organización cidadá viuse obrigada tamén o ano pasado a lamentar que a televisión pública galega “distorsionase a mensaxe e a incidencia real da que foi a segunda maior manifestación en defensa do galego durante a democracia”, en referencia á convocatoria que esta organización celebrou o día 17 de maio de 2006.

sexta-feira, maio 25, 2007

MUNICIPAIS 2007

http://www.youtube.com/watch?v=7O1XkIY0OPA

VIII ENCONTRO CRISTIANISMO E HOMOSEXUALIDADE

Anuncio da celebración do VIII Encontro Cristianismo e Homosexualidade: "Fe: camiño de liberación e compromiso" que se celebrará en Madrid o primeiro fin de semana de xuño.

VIII ENCONTRO CRISTIANISMO E HOMOSEXUALIDADE: “FE: CAMIÑO DE LIBERACIÓN E COMPROMISO" ,

O primeiro fin de semana de xuño terá lugar en Madrid o VIII Encontro Cristianismo e Homosexualidade que ten como lema “Fe: Camiño de liberación e compromiso” e é a nosa intención reflexionar, discutir e atoparnos como persoas crentes e homosexuais, descubrir a nivel persoal e de grupo como vivimos a nosa fe en todas as dimensións da nosa realidade persoal e social. Cara a onde nos dirixe a nosa crenza en Xesús e no seu Evanxeo?. Como interiorizo a miña experiencia de fe?, Atopo o modo de expresar a miña fe xunto á miña orientación sexual? Para poder obter os obxectivos de devandito Encontro cremos que nos pode axudar a experiencia persoal e de grupo que vai compartir connosco o sábado pola mañá Chini Rueda (Teóloga. Membro de Católicas polo Dereito a Decidir e da plataforma Redes Cristiás). Textos para a reflexión persoal e de grupo de Jacques Gaillot servirán de guía para o traballo de grupo que realicemos o sábado pola tarde. Non é posible reflexionar se non nos paramos e tomamos pulso á nosa realidade, por iso a través dunha enquisa realizada polos diferentes grupos lgtb cristiáns do Estado Hespañol farase unha presentación da nosa realidade persoal e de grupo a través da análise da mesma.

Textos para a reflexión previos ao encontro (en hespañol) :
http://www.felgt.org/resourceserver/487/d112d6ad-54ec-438b-9358-4483f9e98868/9039ae1ddbef2f6ee26fb5f643e6530f/cl/es-ES/filename/textos-reflexin-viii-encuentros-cristianos-lgtb-junio-200.pdf?cl=es-ES

http://www.felgt.org/temas/asuntos-religiosos/i/13890/73/viii-encuentro-cristianismo-y-homosexualidad

Luar Na Lubre - Lonxe da Terriña

lonxe da terriña
lonxe do meu lar
que morriña teño
que angústias me dan
non che nego a bonitura
ceiño desta terriña
ceiño da terra allea
ai quen che me dera na miña

ai meu alala
cando te oirei
chousas e searas
cando vos verei
son as frores dises campos
frorentes e bonitiñas
ai quen aló che me dera
entre pallas e entre ortigas

lonxe da terriña
que angustias me dan
os que vais pra ela
con vós me levai
os que vais pra ela
con vós me levai
os que vais pra ela
con vós me levai


http://www.youtube.com/watch?v=HW0HCo7e74k

Os bispos e as eleccións



YUSUF FERNÁNDEZ

Os bispos hespañois apoiarán unha vez máis nestas eleccións as candidaturas da dereita. O grave, con todo, non é este feito en si, senón as crecentes evidencias que apuntan a que a xerarquía católica busca a restauración do nacional-catolicismo e está disposta a utilizar a súa influencia sobre os partidos da dereita para lograr este obxectivo, que inclúe a imposición da súa particular visión ética e moral ao conxunto da sociedade. Recentemente, o cardeal de Toledo, Antonio Cañizares, afirmou que “unha Hespaña unida sería unha Hespaña máis católica”. O mesmo sostén o arcebispo de Madrid, Rouco Varela: “Hespaña será católica ou deixará de existir como tal.” Estas declaracións reflicten unha involución que retrotrae a Igrexa Católica a épocas do pasado e afástaa dos valores do noso marco constitucional.

Outro feito que debería escandalizar aos católicos é a hipocrisía e escarnio que a xerarquía da Igrexa ou entidades vinculadas á mesma exercen, día tras día, con respecto aos valores e principios recollidos no Evanxeo. Como habería que cualificar a incesante campaña de calumnias que a COPE leva a cabo contra persoas que se opoñen ás súas formulacións radicais?

Moitos católicos non entenden por que os bispos piden o voto para un partido que apoiou unha guerra ilegal e xustificada en base a mentiras, como é a de Iraq, que se cobrou 700.000 vítimas inocentes. O ataque contra Iraq foi obxecto ata dunha condena do Papa Xoán Paulo II, que foi olimpicamente ignorada polo ministro de Defensa de Aznar, o membro do Opus Dei Federico Trillo. Cabería preguntarse ademais por que os bispos nunca se manifestaron nestes anos contra esta guerra brutal.

Doutra banda, como poden explicar os bispos o seu apoio ás teses da dereita radical, favorables á defensa dos intereses privados por encima dos públicos? Seica a privatización, total ou parcial, de servizos públicos que a dereita veu defendendo e aplicando non supón unha agresión contra os dereitos dos máis desfavorecidos, aos que Xesús dixo que viña servir?

En realidade, con tales pronunciamentos e coa súa actitude, responsable en gran medida do actual clima de crispación, a Igrexa está logrando por si soa aquilo do que estivo acusando sempre a outros: a súa continua perda de influencia dentro da sociedade.

http://www.elplural.com/opinion/detail.php?id=11747

Frecuente, a violación de mulleres migrantes na fronteira sur

Denuncia Heyman Vázquez

Frecuente, a violación de mulleres migrantes na fronteira sur

Por María de la Luz Tesoro.

México DF, Maio 07 (CIMAC).- Na casa para migrantes Hogar de la Misericordia, de Arriaga, Chiapas, a chegada de mulleres migrantes é frecuente, di o sacerdote Heyman Vázquez Medina, director dese refuxio, que apoia a miles de persoas no seu camiño cara a Estados Unidos ou rumbo a algunha cidade mexicana en busca de traballo.

“Temos moitos casos de violacións, hai mulleres que chegan ao albergue e pídennos anticonceptivos, porque non queren chegar embarazadas alén, e porque non saben cantas violacións máis lles esperan”, di o sacerdote Vázquez en entrevista con Cimacnoticias.

Cambian os nomes e os rostros das migrantes, pero en xeral as condicións de perigo extremo repítense: “recordo a unha moza, como duns 17 anos, que me dixo “a min violáronme sete veces e non sé cantas máis me esperan”.

Tamén denunciamos o caso da moza Cecilia Antonio, que xa está na Comisión Nacional de Dereitos Humanos (CNDH), fixémolo porque esta moza ademais foi violada na Arrocera, aquí por Huixtla, Chiapas, e ela afirma que foi un elemento da policía sectorial, durante un operativo que se levou a cabo en Arriaga, Chiapas, en novembro.

Nese operativo ela foi golpeada e ata desmaiouse debido aos golpes que lle propinaron os elementos de migración. Están todos os elementos, a fotografía, os avogados da CNDH foron á estación migratoria, falaron con ela, corroboraron que efectivamente fora golpeada. Pero o caso está aí, non avanzou.

Ela é do Salvador, intentou pasar e no mesmo lugar onde a golpearon, tamén golpearon ao seu tío, déronlle varias navalladas, de maneira que decidiron regresar.

Hai moita impunidade de parte do goberno, recalca o sacerdote, nese mesmo operativo un mozo de nome José Armando, de Honduras, de 25 anos, foi tamén golpeado.

Polos golpes que lle propinaban, caeu e unha estaca incrustóuselle no ollo esquerdo. Pero como estaba moi ensanguentado, dixéronlle que non o podían asegurar porque lles causaría problemas.

Este raparigo foi ao albergue eu tíveno que levar ao médico, a través de Beta Sur, un grupo creado en 1996 polo Instituto Nacional de Migración (INM) e a Secretaría de Gobernación (SG) para apoiar ás e os migrantes.

Cun elemento deste grupo, foron ante o Ministerio Público a denunciar, pero este díxolles que a súa denuncia non procedía, porque non coñecía o nome dos policías.

Este raparigo dixo que estaba disposto a quedarse ata que o proceso terminase. A través da CNDH foi posible facer a debida presión para que o Ministerio Público aceptáseo.

Cando a min me avisan de que ao outro día o ían a aceptar -recorda o sacerdote-, este mozo foi un día ao centro de Arriaga e xa non regresou. Desapareceu, saíu a comprar, buscámolo e xa non apareceu.

Por iso, Heyman Vázquez asegura que o que se necesita para acabar coas condicións extremas en que as e os migrantes cruzan a fronteira é unha visión máis humana por parte das autoridades, non unha actitude de persecución e castigo.

E que se cumpran as leis, di, porque doutro xeito seguirán existindo casos como os relatados polo sacerdote Heyman, director do Hogar de la Misericordia.

Esta institución, xunto con outra casa para migrantes en Tapachula, constitúen o esforzo da Dioceses de Tapachula por aliviar a dor de quen só exercen o seu dereito a buscar unha vida mellor, ante a pobreza extrema en que viven, consecuencia da corrupción do goberno, conclúe o pai Heyman.

07/MLT/GG/CV

http://www.cimacnoticias.com/site/07052302-Frecuente-la-viola.17718.0.html

quinta-feira, maio 24, 2007

A nova novela de Xabier López, nas librarías

Trinta e dous dentes

López López, Xabier

Finalista Premio Torrente Ballester 2006


Sen causa aparente, o autor e director teatral Paulo Barreiro acorda unha mañá convertido nun cativo de dez ou once anos. Así comeza a nova achega narrativa de Xabier López López na que, baixo o revestimento dunha novela picaresca e de iniciación, atopamos unha narración chea de sorpresas, entretecida con mitos e homenaxes literarias. Finalista do Premio Torrente Ballester 2006, Trinta e dous dentes xoga coas ideas de aparencia e identidade para trazar unha metáfora sobre a minoría de idade imposta a individuos, culturas e sociedades.

QUINTANA PEDE UN VOTO MASIVO PARA A “PROPOSTA DE RENOVACIÓN, LIMPEZA E COMPROMISO QUE REPRESENTA SANTI DOMÍNGUEZ E O BNG DE VIGO”

Santiago Domínguez subliña que “o BNG é a garantía de que Vigo teña un goberno que traballe para a xente e que non utilice a cidade como un trofeo”

O portavoz nacional do BNG, Anxo Quintana, pediu este serán en Vigo o “voto masivo” dos vigueses e viguesas para a “proposta de renovación, limpeza e compromiso que representan Santi Domínguez e o BNG de Vigo”.

Quintana realizou estas declaracións no mitin central do candidato do BNG á alcaldía de Vigo que se celebrou no Pavillón das Travesas.

“O BNG é o futuro de Galiza e de Vigo e o PP é un pasado que non pode volver”

O líder nacionalista asegurou que “o BNG é o futuro de realidades e compromisos, como o compromiso e a realidade para que os traballadores e traballadoras poidan ter acceso a unha vivenda digna; como a realidade e o compromiso para que a mocidade poida ter traballo na súa terra e na súa cidade”.

Quintana subliñou que “o estilo do BNG deixa nesta campaña unha imaxe de compromisos claros e cuantificábeis, de compromisos para construir o futuro”.

Pola contra, o líder do BNG, criticou que “o estililo do PP nesta campaña deixa imaxes para a Prehistoria: Cascos co Plan Galiza; Aznar buscando a Batasuna e Fraga propondo que se recupere unha lei eleitoral do século XIX”.

Fronte a isto, Quintana subliñou que “Santi Domínguez é o alcalde que necesita Vigo: o alcalde da humidade, do traballo e do compromiso coa cidade”.

“O BNG é a garantía de que Vigo teña un goberno que traballe para a xente e que non utilice a cidade como un trofeo”

Pola sua parte, o candidato do BNG presentouse hoxe como a garantía de que Vigo avance e non sexa utilizada “como un trofeo” polo PP e o PSOE. Santi Domínguez asegurou que o BNG xa gañou a campaña e “vai gañar as eleccións porque Vigo quere un cambio, para rematar cos tres anos de ‘cerocerismo” do PP: ideas 0, novos proxectos 0, respecto ao medio natural 0, políticas para a xente 0… Un goberno que no único que sacou un 10 foi en copiar os proxectos do BNG”, pero tamén porque a cidadanía quere un alcalde “que non se colgue medallas que son de toda a cidade como a do AVE”.

Asegurou que “xa saben que imos gañar, porque só así se explica que agora o Partido Popular dirixa os seus ataques cara a nós” e tamén porque o candidato socialista “xa di con absoluta claridade que apoiará a un alcalde do BNG”.

Harry Potter e a Fada Madriña

O nacionalista salientou que o BNG “non necesita primos de Zumosol” e que fixo unha campaña para a xente de Vigo, “sen fogos de artificio e sen maxia”. A este respecto comparou aos outros candidatos con Harry Potter e a Fada Madriña que “prometen e prometen sen límite, 13 centros de día, 40 escolas infantís, 7 piscinas, un funicular, todos os nenos e nenas un mes a Inglaterra, 1.000 euros para cada nen@, rebaixas de non sei cantos impostos…”.

Fronte a maxia e a crispacion do PP e o PSOE, Santi Domínguez presentou ao BNG como a forza que ten un proxecto de futuro para Vigo, realista e viábel. “Como xa fixemos cando gobernamos temos un modelo de cidade, un modelo baseado na planificación, para rematar coa improvisación coa que tan mal lle ten ido a Vigo, e un modelo baseado nas políticas para a xente”, sinalou.

Santi Domínguez fixo un chamamento aos mozos e as mozas, aos traballadores e as traballadoras, aos nosos maiores, ao tecido empresarial, aos veciños de veciñas dos barrios e as parroquias para “facer un Vigo con futuro, e con calidade de vida para tod@s”. O candidato do BNG asegurou que el e o seu equipo ofrecen a cambio “ilusión, proxecto, ambición, traballo, honradez, honestidade e, sobre todo, a garantía de estar dispostos a escoitar e a estar continuamente aprendendo da xente”.

http://www.youtube.com/watch?v=dxLoMr1kpNE

Previsións do BNG para o día 25 de Maio

PREVISIÓNS DO BNG PARA O DÍA 25 DE MAIO

07:45: Santi Domínguez e outros membros da candidatura repartirán información e materiais no Parque Central de Santa Cristina.

10:30: Santi Domínguez e outros membros da candidatura visitarán o colexio San Salvador de Teis.

11:00: Membros da candidatura repartirán información e materiais en Travesía de Vigo.

12:00: Santi Domínguez manterá unha xuntanza co comité empresarial de FCC no local do BNG.

13:00: Santi Domínguez asistirá a un debate c@s demais candidat@s en Onda Cero.

14:30: Membros da candidatura xantarán con colectivos de Navia.

19:00: Santi Domínguez e outros membros da candidatura visitarán a zona da Salgueira.

20:00: Membros da candidatura visitarán a zona de Navia.

20:00: Santi Domínguez, xunto con outros membros da candidatura e simpatizantes e militantes do BNG, iniciarán unha marcha a pé polas beirarrúas de Vigo, animada con música e outras actuacións. A marcha iniciarase no Mercado do Calvario e rematará no Náutico. Alí, despois dunhas palabras do candidato, todas as persoas reunidas farán un acto simbólico do remate da campaña.

23:00: Comezo da festa de peche de campaña na praza da Constitución coa actuación do grupo “Os Festicultores” ao que asistirán Santi Domínguez e o resto da candidatura do BNG.

23:45: Santi Domínguez dirá unhas palabras aos asistentes á festa de peche de campaña.

Aos tres Partidos Populares que presentan candidatos no Porriño, pasoulles coma a Rocío Jurado, “Se les acabo el amor de tanto usarlo”

O Porriño. Raúl Francés, Alcalde.

Onte, o pavillón polideportivo no Porriño, acolleu o peche de campaña do BNG có actual Alcalde a cabeza da lista de candidatos, Raúl Francés. Na súa intervención ante mais de un milleiro de persoas que ateigaban o pavillón, o Sr. Francés agradeceu a dereita encarnada en dos partidos nas anteriores municipais, e en tres nesta; que facilitasen que un goberno de progreso se puxera a fronte dun proxecto chamado “O Porriño”. Somos unha minoría gobernante, e a partires do día 27, seremos unha maioría de goberno, destacou o cabeza de lista do BNG. Tamén destacou Raúl Francés como a pesares de ser boicoteado pola maioría de dereita para poder sacar un só presuposto que levara tódolos servizos que as parroquias demandan, conseguiron facer do Porriño, un lugar moito mellor para vivir.

“As fermosas escaleiras do concello deseñadas por Antonio Palacios, son de subida, e tamén de baixada. O goberno de progreso do Porriño baixou as escaleiras para poder estar coa xente, con toda a xente na Praza do Concello. Unha praza que grazas ao BNG no goberno é agora e despois das criticas da dereita que tratou de impedilo, una praza peonil onde todas e todos os cidadáns do Porriño podan reunirse en democracia. Agora ningún partido atrevese a poñer no seu programa que os coches volveran a circular pola Praza do Concello.” Destacou o candidato Raúl Francés.

O Sr. Frances tamen quixo destacar a grande labor da súa compañeira no goberno municipal, a Concelleira de Traballo, Obdulia Pereira Fernández, “Lali”; quen conseguiu desterrar para sempre o de presentarse no Concello, falar có alcalde para que te dea unha Tarxeta na que escribía: “Te envio este amigo para que lo atiendas como se merece”. Tarxeta que sempre remataba na papeleira. O programa de traballo para parados de longa duración é un éxito no Porriño destacou tamén o líder do BNG no Porriño.

Galiza Sosego (GzS)

sexta-feira, maio 18, 2007

MÉDICO GALEGO QUE SALVOU A MILLEIROS DE XUDEUS DO NAZIS.

AO CINE O LABOR ALTRUÍSTA DO MÉDICO GALEGO QUE SALVOU A MILLEIROS DE XUDEUS DOS NAZIS

• A súa filla, a escritora e antropóloga social, Patricia Martínez de Vicente, presentou nunha conferencia na Casa de Galicia en Madrid a documentación recentemente desclasificada polos servizos de Intelixencia Británicos que avalan a veracidade da historia protagonizada polo seu pai, o cirurxián galego Eduardo “Lalo” Martínez Alonso.

• A conferenciante lembrou algunhas das aventuras que xa contou na súa novela “Embassy e a Intelixencia de Mambrú”, coas experiencias dos seus pais en España en unión ao M15 e M16 durante a II Guerra Mundial, e na que relatou as aventuras humanas e os entramados, clandestinos dalgunhas redes de evacuación aliada ao seu paso pola Península Ibérica, sen o coñecemento do goberno franquista.

• Patricia Martínez anunciou que prepara un segundo libro, que sairá á rúa o próximo mes de outubro, sobre os salvamentos en España durante a II Guerra Mundial, con outras rutas de evacuación, a partir dos Pirineos ate Portugal e Xibraltar, e sinalou que existen conversas cun guionista e un produtor cinematográfico para levar a historia do doutor Martínez Alonso á gran pantalla.

Se no 2003 esta escritora e antropóloga galega, presentou o seu libro “Embassy e a Intelixencia de Mambrú”, na Casa de Galicia en Madrid, sorprendendo a todos os asistentes coa súa narración, agora, catro anos máis tarde e no mesmo escenario, volveu a abordar o tema pero co descubrimento de novos documentos, topados en Londres no pasado mes de xaneiro, que poñen punto e seguido á súa ardua tarefa de investigación sobre a azarosa experiencia persoal e profesional do seu pai, o médico galego Eduardo “Lalo” Martínez Alonso. Un auténtico “self made man” digno de ser protagonista dunha película de Hollywood. A permisividade de acceso aos arquivos históricos do Servizo Segredo Británico a partir de 2005, permitiu á súa filla Patricia o acceso aos informes do seu pai. “Consta nos mesmos debido a que foi distinguido en 1945 cunha condecoración polo seu labor de espionaxe”, dixo a escritora. Este recente achado imprime realismo a esta historia ocorrida na España de Franco e na Europa da II Guerra Mundial que pronto veremos no cine porque Patricia “ten guionista e produtor”, ademais de que a “II parte do libro chegará en outubro”.

O 23 de maio de 2007 o doutor Eduardo Martínez Alonso cumpriría 104 anos. Unha data que loxicamente pasa desapercibida, a pesar de que se trata do centenario do nacemento do primeiro cirurxián torácico que operou o cancro de pulmón en España a finais dos anos 1940. Acontecemento tan descoñecido para a gran maioría como o das súas heroicidades no salvamento clandestino de refuxiados estranxeiros procedentes de campos de concentración alemáns e baixo o represión de Hitler.

Primeiros meses de 1940.

Madrid sufría as feridas da posguerra. A sospeita era a única relixión deses días. Cada movemento estaba estudado e o azar, era un risco inoportuno. Ao par, Europa ardía en chamas. A II Guerra Mundial protagonizaba a historia bélica do continente. Máis de 200.000 persoas fuxiron da fronte de guerra nos primeiros días da guerra en busca dun dereito fundamental mermado polo fogo, a vida. E a moitos deles (ingleses, alemáns, franceses...), Madrid saíulles ao paso. Non en van, a súa salvación non estaba na capital de España senón que, sería Redondela, a plataforma de lanzamento á liberdade xunto cun feixe de persoas, encabezada polo galego doutor Martínez, que colaboraron no proceso de xeito altruísta. Digno de calquera panorama de represión e autoritarismo, o clasismo estaba á orde do día. Os grandes contrastes evidenciaban a vida social daquelas afíns ao réxime que gozaban ao son do piano, entre pasta de te e pasta de te, risas de champagne e cuncas de café aromático. Todo iso no escenario dun Embassy de moda, tal hoxe un café real.

Aquel elegante salón de té, situada na beirarúa nobre do Paseo da Castellana, viña sendo a dobre cara dunha mesma moeda. O elitismo snob que se codeaba no andar de arriba agochaba a desgraza humana que sobrevivía na parte de embaixo. O fame, a suciedade, o frío e as enfermidades eran o día a día no grupo de humanos que se hacinaba na rebotica a espera de poder obter unha pasaxe e fuxir a Portugal ou Xibraltar, a través do mar ou do río Miño, onde o perigo brillaba pola súa ausencia. E así, sumaron máis de 30.000 os xudeus que discorreron polas planta deste centro de operacións, negocio de Margarita Taylor, que xunto con Lalo (participara como médico da Cruz Vermella nos dous bandos) e exercía de médico da Embaixada Británica en Madrid, e outros colaboradores, colaboraban co Servizo de Intelixencia Británica. No grupo que participou nos rescates figuraban, entre outros, o agregado naval da Embaixada, Alan Hillgarth, ao que Winston Churchil nomeara coordinador do servizo secreto en España.

As misións do doutor Martínez comezaron tralas visitas ao campo de concentración de Miranda de Ebro, onde o Goberno de Franco recluía a quen chegaba a España ilegalmente, fuxindo do III Reich. Lalo atendía a estes reclusos, atestiguaba nos partes médicos que estaban doentes e posteriormente, para evitar contaxios, os trasladada a Madrid, amparados pola matrícula diplomática do vehículo que empregaba. Despois de pasar polas planta do Embassy ou a planta da dona, o destino era a casa galega do doutor “A Portela”, situada en Redondela (Pontevedra). Alí chegaban tras percorrer o traxecto Madrid-Vigo no maleteiro dun coche. Alí pasaban a noite. No embarcadoiro de Redondela agardaban un grupo de mariñeiros vigueses, que levaban aos xudeus ate Portugal ou ate naves británicas fondeadas en alta mar. Logo o médico, certificaba as súas mortes. Aínda que os rescates producíronse entre 1940 e 1944, Martínez só participou nos salvamentos durante os dous primeiros anos.

A fuga obrigada do doutor xunto coa súa esposa, aparentando unha lúa de mel en Lisboa, camiño de Londres, pechou a etapa desta apaixonante historia real tanto polos vestixios materiais que sobreviviron ao tempo como polas condecoracións oficiais que atestiguan a veracidade do feito. Unha GESTAPO excesivamente entremetida nos asuntos de España ao abeiro das simpatías do réxime de Franco marcaron o fin da súa labor humanitaria.

Unha historia ancorada no silencio

O casual achado dun manuscrito do seu pai revelou a Patricia Martínez de Vicente esta insólita e descoñecida historia, hai 17 anos. A pesar de que nin a súa nai nin o seu pai lle falaran xamais do ocorrido facía 60 anos atrás, a curiosidade desta escritora levouna algún tempo máis tarde a iniciar unha investigación minuciosa que deu o seu primeiro froito no 2003 coa publicación de “Embassy e a intelixencia de Mambrú”. Un primeiro capítulo do gran best seller que Patricia está creando a base da compilación de información, contrastada e comprobada nos arquivos correspondentes e con lecturas históricas. Xa que logo, despois dos seus períodos de exploración, a autora irrompe na actualidade con novos e insólitos datos que aclaran e que imprimen máis curiosidade á historia.

• Volve á actualidade informativa con máis datos sobre o caso?

Efectivamente. Eu sempre pensara que o meu pai rematara o seu labor de axuda ás evacuacións clandestinas cando abandonou España froito da persecución da GESTAPO. Sen embargo, unha vez en Inglaterra seguiu colaborando co Servizo Segredo Británico como responsábel das fuxidas que se realizaban polo mar de Vigo e polo río Miño. Aínda que a súa colaboración “in situ” só durou dous anos, en Inglaterra alongouse tres anos máis, deica 1945, ano en que foi condecorado. Unha información á que tiven acceso a partir do ano 2005, data na que as autoridades gobernamentais británicas fixeron públicos os arquivos do seu Servizo Secreto.

• Por que tanto silencio?

Esa mesma pregunta me facía eu pero ao acceder aos arquivos históricos entendino perfectamente, por compromiso e moralidade. O meu pai xurara unha especie de segredo profesional ás autoridades británicas da época coas que traballaba e de feito, levouse o segredo á tumba.

• Como imaxinar que un elegante salón de té agochaba un dos máis activos tentáculos do antifascismo europeo?

Non me cabe dúbida de que a gran protagonista e encargada de transmitir normalidade absoluta ao par que se daba a dualidade foi a súa propietaria Margarita Taylor. Unha auténtica muller heroína que seguiu colaborando co Servizo Segredo Británico ate o ano 1944.

• Como sospeitar que un médico, o seu pai, reservado, conservador e monárquico, era un dos colaboradores máis activos do Servizo Segredo Británico?

A miña familia era moi "progre" para a súa época, non ian a misa, pero eran de dereitas. As xeracións máis novas tedes un problema con iso, porque non entendedes que se puidese ser de dereitas sen ser en absoluto franquista.

• Vostede publica no libro nomes e apelidos de xudeus salvados polo seu pai... Tivo noticias ou segue nesa liña de investigación?

De momento non pero podo anunciar a día de hoxe que en outubro se publicará a segunda parte do libro con moita máis información que recompilei ao longo deste tempo e que, incluso, sorprendeume a miña mesma. Ademais, estou moi feliz porque haberá película, teño guionista e produtor.

http://agai-galicia-israel.blogspot.com/2007/05/mdico-galego-que-salvou-milleiros-de.html

segunda-feira, maio 14, 2007

SECTOR NAVAL

http://www.youtube.com/watch?v=9yuT10kEV04

GONDOMAR 2007


Este MÉRCORES DÍA 16, ás 21hs. no Centro Cultural de Peitieiros, mitin do BNG. Falarán: Sabela Bugallo e Pauliño del Río, candidatos por Peitieiros, e Antonio Araúxo candidato á Alcaldía de Gondomar.

Este XOVES DÍA 17 ás 12,30hs., na Casa da Cultura de Mañufe, mitin do BNG. Falarán: Fátima Gómez Pino, candidata por Mañufe, e Antonio Araúxo candidato á Alcaldía de Gondomar.

Este XOVES DÍA 17, ás sete da tarde, no bar da Comisión de Festas de Vilas, mitin do BNG. Falarán: Xose Manuel Domínguez, candidato por Morgadáns, Antonio Araúxo candidato á Alcaldía de Gondomar, e Xaime Luxilde candidato á Entidade Local Menor de Morgadán.

Este VENRES DÍA 18 ás 21hs. na Escola de Guillufe, mitin do BNG.

Falarán: Xose Manuel Domínguez, candidato por Morgadáns, Antonio Araúxo candidato á Alcaldía de Gondomar, e Xaime Luxilde candidato á Entidade Local Menor de Morgadán.

Este SÁBADO DÍA 19 ás 21hs., no Centro Cultural de Chaín, mitin do BNGFalarán: Antón García, concelleiro e candidato por Chaín, e Antonio Araúxo candidato á Alcaldía de Gondomar.

Este DOMINGO DÍA 20 ás 12,30hs,, no Centro Cultural de Borreiros, mitin do BNG.

Falarán: Fátima Rgz. Areal, candidata por Borreiros e Antonio Araúxo candidato á Alcaldía de Gondomar.

Este MÉRCORES DÍA 23, ás 20,30 hs. no Auditorio Municipal Lois Tobío de Gondomar, mitin do BNG.

Falarán: Carlos Meixome, Teresa Taboas, Conselleira de Vivenda, e Antonio Araúxo, candidato do BNG á Alcaldía de Gondomar.

Este XOVES DÍA 24, ás 21hs. no Centro Cultural de Vilaza, mitin do BNG.

Falarán: Pepep Valverde e Paula Alonso, candidatos por Vilaza e, Antonio Araúxo candidato á Alcaldía de Gondomar.

Este VENRES DÍA 25 ás 21hs. no Centro Cultural de Vincios, mitin fin de campaña do BNG.

Falarán: Ismael Salgueiro, Mª Luisa Varela, e Amalia Vivente, candidatos por vincios, e Antonio Araúxo candidato á Alcaldía de Gondomar.