segunda-feira, julho 09, 2007

PROSTITUCIÓN


O pasado 7 de xuño, na sede de Comisións Obreiras (CCOO), presentouse o libro “Dereitos de cidadanía para traballadoras e traballadores do sexo” nun acto no que participou Carmen Bravo, Magdalena López e Ruth Mestre. Este feito suscitou reaccións diverxentes no movemento feminista e ata no seo do propio sindicato. AmecoPress falou cunha das súas impulsoras e tamén con algunhas voces que expresaron a súa oposición á postura que defende o sindicato.

“CCOO avoga pola intervención no sector da prostitución”


Carmen Bravo, secretaria Confederal da Muller de Comisións Obreiras

- Como se decidiu publicar o libro “Dereitos de cidadanía para traballadoras e traballadores do sexo”?

- O libro recolle os relatorios presentados nunhas Xornadas organizadas en 2005 en Madrid por CCOO, co obxectivo de dar a coñecer as opinións, os testemuños e experiencias de persoas e organizacións que viñan traballando con ese sector, e que contaron ata coa presenza de sindicatos de Holanda ou Arxentina, que teñen unha
importante experiencia organizativa e activista. Parécenos importante recoller o contido destas Xornadas e difundilas.

- Cales son as razóns para defender a legalización da prostitución e o seu recoñecemento como actividade profesional?

- Comisións Obreiras o que defende sobre todo é a necesidade de intervención. En Hespaña hai un baleiro tremendo neste campo. É unha actividade que se exerce absolutamente á luz, abertamente, os xornais están cheos de anuncios, por exemplo, e, con todo, non se conta cos dereitos nin coa protección que desde o noso punto de vista deberían estar garantidos. Durante dous anos, unha comisión mixta entre o Congreso e o Senado estivo traballando no tema dos dereitos das mulleres. Confiabamos en que a comisión ía facer unha recomendación intervencionista e non foi así, nin se fixeron estudios rigorosos, nin se foi máis aló da recollida de opinións e valoracións con maior ou menor carga moralista, non se chegou ás accións eficaces que son moi necesarias. En Europa hai distintos modelos de intervención. Está claro que se é un negocio irregular, a explotación é maior. Coa regulación, a explotación diminúe, poden contar con dereitos fundamentais como traballadoras, dereito á saúde tamén. Ou se prohibe, ou se legaliza e incorpórase. Como sindicato, o máis importante é avogar polo recoñecemento dos dereitos das persoas por actividade. Despois atopámonos co problema de como ordenalo. O feito é que, segundo datos da Garda Civil, cada vez hai máis mulleres organizadas para exercer a prostitución, sobre todo en Andalucía e Levante. E sempre hai contraindicacións en todos os aspectos non recoñecidos.

- Hai aspectos que, canto menos, resultan delicados na postura que vostedes están mantendo. Como pode afectar ao fenómeno da inmigración, por exemplo?

- Temos que distinguir. Estamos falando de mulleres que exercen a prostitución voluntariamente, con todas as trabas á liberdade que sabemos que existen, as mesmas que pode atoparse alguén que acepta un “contrato lixo”. Hai que diferenciar isto de fenómenos como as mafias, trátaa ou a explotación de mulleres ou menores; esas actividades hai que perseguilas. Non nos parece prexudicial que mulleres inmigrantes que agora exercen a prostitución na clandestinidade e sen ningún dereito, teñan a posibilidade de acceder á regularización e obteñan uns dereitos que agora non teñen.

- A que se debe que a súa postura estea atopando apoio mediático, se con ela non se identifica a maior parte do movemento feminista en Hespaña e ata hai diverxencias dentro do seu propio sindicato?

- Creo que se está producindo un cambio de mentalidade que é recollido polos medios de comunicación, aínda que tampouco dunha forma exacta. Hai cambios nos modelos sexuais, levántanse voces masculinas, cada vez son máis frecuentes expresións culturais na literatura ou no cine que abordan este tema dun modo diferente ao que viña facendo; por exemplo, paréceme interesante o enfoque da película “Lolita Club”. O maior número de organizacións que expón a abolición o que fan é atender a mulleres que queren abandonar, mentres que non existe por parte do Goberno unha oferta seria de axuda ou reinserción. É unha situación moi contradictoria a que vivimos e cada vez son máis os que se dan conta. En realidade, desde o meu punto de vista, os medios de comunicación aínda recollen pouco esta situación. E isto só cambiará cando aumente a presenza das organizacións de traballadoras do sexo (e cónstame que existen e están organizadas a nivel estatal) na demanda a sindicatos, goberno, partidos políticos e axenda pública en xeral. Teñen que ser eles, os interesados, quen soliciten a inclusión e deste xeito visualizaranse as súas demandas. Tamén a prensa intenta calar voces; hai moitas organizacións locais e autonómicas que teñen unha percepción directa do conflicto que están
reclamando que é necesario facer algo.

- Algunhas voces acúsanlles de estar facendo campaña de afiliacións coa publicación deste libro e o posicionamento acerca da prostitución.

- Somos un sindicato e estamos en permanente campaña, en calquera sector laboral. O noso marco son os dereitos da cidadanía. Paréceme ben que se expresen as voces disidentes pero que o fagan sen descualificar e sen xuízos morais. É importante xerar un debate intenso, e superar ese debate larvado, que quedou paralizado fai moitos anos, entre outras cousas, porque o movemento feminista non conta cunha idea respecto diso. Pero ese debate non pode establecerse á marxe das asociacións de traballadoras do sexo.

”A prostitución é un problema de violencia de xénero e como tal hai que abordalo”

Maite Mola, Secretaría Federal da Muller do PCE e militante de CCOO

- Lemos algunhas declaracións súas en contra do libro “Dereitos de cidadanía para traballadoras e traballadores do sexo”, publicado por CCOO. Por que?

- Bo, é complexo, pero tratarei de concretar as miñas razóns. En primeiro lugar, teño o contido das Xornadas de 2005 que supostamente, é o que recolle o libro e non hai exactitude, o libro vai moito máis alá. En segundo lugar, non acabo de entender que necesidade pode ter un sindicato de facer unha aposta tan forte no seu posicionamento con respecto á prostitución, cando na maior parte do movemento feminista, mantense unha posición antagónica. En terceiro lugar, Comisións Obreiras (bo, tres compañeiras) pretender convencernos de que coa consagración da prostitución, melloraría a situación das mulleres dedicadas a iso. Está demostrado que isto non é así en países como Holanda, Alemaña, parte de Australia: non é así. Por exemplo, un dos elementos máis usados, a suposta mellora que habería na atención sanitaria a estas mulleres, non se produce deste xeito neses países, os “usuarios” seguen sen estar controlados, os malos tratos mantéñense e ata aumentan, ao desenvolverse a actividade en casas pechadas. En Holanda, máis do 90% mantense na clandestinidade, prefíreno así, porque en realidade están igual que antes, só que o Estado cóbralles impostos. Creo que no libro hai unha falta de documentación intencional. Non todo vale, o mercado non está por encima de todo. Se estendemos ese argumento, podemos xustificar que se legalice o traballo infantil, xa que existe, regulémolo.

- Hai aspectos que vostede criticou especialmente. Imos un por un. O uso do argumento de que o sexo é unha necesidade básica.

- Exacto. Paréceme absurdo equiparar o sexo a unha necesidade como é a alimentación, e dicir que as prostitutas están cubrindo unha necesidade básica para xustificar a postura da legalización. Sabemos ata que existen formas individuais de practicar o sexo.

- Seguimos. As consecuencias na inmigración.

- Iso paréceme moi grave. É como ir dicirlles que exerzan a prostitución e daránselles papeis. Un sindicato está para reclamar e asegurar un traballo digno. Moitas das prostitutas en Hespaña son inmigrantes e están nunha situación de desamparo.

- E cal é a súa postura?

- A abolición, como a maior parte do movemento feminista. A prostitución é un problema de violencia de xénero e como tal hai que abordalo. O 90% das mulleres que exercen a prostitución en Hespaña son alcohólicas, drogadictas e moitas non teñen papeis. Son sometidas á violencia de xénero. Estou a favor das mulleres prostitutas e en contra de quen as usan. Non hai liberdade de opción, a prostitución exércese na maioría dos casos porque o sistema capitalista obrígaas. Si se argumenta que é o mesmo que a falta de liberdade que experimenta alguén que se ve obrigado a asinar un contrato lixo... entón, que vai facer Comisións?, apoiar os contratos lixo? Hai que dar alternativas. Sabemos que iso leva un tempo e que se deben contemplar medidas a curto, medio e longo prazo. Entón, ás mulleres habería que formalas para que puidesen ter un traballo digno. Coas inmigrantes, que non haxa ningún inmigrante ilegal en Hespaña, abolir a Lei de Inmigración. E, a partir de aí, avanzar. É un tema de igualdade de oportunidades.

- Por que cre que os medios de comunicación están dando tanta cobertura á postura que defende a regularización?

- É un tema de poder económico. Detrás dos medios de comunicación está o diñeiro e a industria da carne humana move moito diñeiro, Pódense permitir pagar a intelectuais para que vertan opinións determinadas, pagar espazos nos medios, etc. A opinión créase con diñeiro.

- Existe unha vía que defende a intervención ou regularización, fronte á súa, que é a abolición, pero temos unha terceira, a de quen optan por non facer nada e deixar a situación como está. Que busca ou que teme esta terceira postura?

- A xente que coñezo, progresista, pero que non se manifesta en ningunha das dúas posturas manifestas, creo que o fai movida polo temor: mellor que queden como están, a que se regulamente.

- Cre que hai un debate profundo sobre a prostitución no feminismo Hespañol?

- Pode ser que non é necesario, pero si creo que existe. Hai unha Comisión, formada por especialistas, que leva dous anos traballando. Creo, de feito, que fai tan só cinco anos, había moita máis ignorancia.











http://www.amecopress.net/spip.php?article123&var_recherche=prostitucion

Sem comentários: