segunda-feira, fevereiro 25, 2008

A carreira cara á Casa Branca

Chisholm, a primeira candidata

A aspirante á Casa Branca en 1972 dixo que o sexo (non a raza) foi o seu lastre.

Silvia Blanco / El PAÍS.

O 25 de xaneiro de 1972, unha multitude aplaude a unha muller que dá un discurso con voz firme e apaixonada tras unhas enormes lentes. Anuncia que se presenta para ser candidata do Partido Demócrata ás eleccións presidenciais. A Cámara percorre as caras entusiasmadas dos que acudiron á igrexa baptista Concord, no barrio de Brooklyn en Nova York. Están alí para escoitar que ese día "simboliza unha nova era da historia da política americana".

Shirley Chisholm (1924- 2005) foi a primeira congresista negra, e tamén a primeira que participou no intento de chegar á Casa Branca. Nin a raza nin o sexo parecíanlle razóns para elixir a un político: "Soa estúpido como motivo para ser famosa. Nunha sociedade xusta e libre sería estúpido. (...) Pero creo que a nosa sociedade non é nin xusta nin libre". Fai 36 anos daquela campaña e aínda o feito de que un afroamericano e unha muller dispútense a candidatura demócrata é un poderoso imán de votos e de interese mediático cara a Clinton ou Obama.

Cando boa parte do electorado demócrata lamenta ter que decidirse por un dos dous, a candidata Chisholm hoxe teríao todo: pragmática, feminista, pacifista, excelente oradora... e negra. Unha alquimia demasiado transgresora. O era entón, e tal vez agora. E polo mesmo motivo: "Das miñas dúas desvantaxes, a de ser muller é a que máis obstáculos supuxo no meu camiño", dixo a axencia AP en 1981.

A primeira vez que pisou o Congreso os seus compañeiros preguntáronlle: "E que pensa o teu marido de todo isto?". Contouno no seu libro Unbossed and Unbought (1970), algo así como Nin dominados nin comprados, un dos seus lemas de campaña. Tampouco o tivo fácil cos líderes negros, que observaban con receo o fomento da participación das mulleres negras en política. A maioría deles non apoiou a súa campaña.

Unha irresistible idea de transformación inspiraba aquelas primarias de 1972. Once millóns de mozos incorporáronse ás urnas, ao rebaixarse de 21 a 18 a idade para votar. "A próxima vez unha muller, un negro, un xudeu ou calquera que pertenza a un grupo que o país non está preparado para elixir, creo que lles tomarán en serio desde o principio, porque alguén tiña que facelo primeiro", dixo en 1973, no seu libro The Good Fight. Chisholm só logrou 151 delegados naquelas primarias. Non era o seu momento. O outro lema da súa campaña fora "Preparados ou non". Poida que esta vez si.

http://www.elpais.com/articulo/internacional/Chisholm/primera/candidata/elpepuint/20080223elpepiint_8/Tes

Sem comentários: