quinta-feira, março 20, 2008

"O beixo dunha rosa."

Había unha torre gris solitaria no mar.
Ti, convertícheste na luz do meu lado escuro.
O amor continua, unha droga que é o máximo e non unha pílula.
Pero, sabías que cando neva,
os meus ollos chegan a ser máis grandes,
e a luz que irradias non se pode ver?

Cariño, es coma o beixo dunha rosa no campo
Ooh, Canto máis consigo de ti, máis estraño me sinto. Si.
Agora que a túa rosa está florecendo
a súa luz enche a penumbra no campo.

Hai tanto que un home pode dicirche.
Tanto que pode dicir.
Segues sendo a miña enerxía, o meu pracer, a miña dor.
Cariño, para min, es como unha crecente
adicción que non se pode negar.
Non me dirás, que é san, Cariño?
Pero, Sabías que cando neva,
os meus ollos chegan a ser máis grandes,
e a luz que irradias non se pode ver?

Cariño, es coma o beixo dunha rosa no campo
Ooh, Canto máis consigo de ti, máis estraño me sinto. Si.
Agora que a túa rosa está florecendo
a súa luz enche a penumbra no campo.

Fun bicado por unha rosa no campo.
Fun bicado por unha rosa no campo.
E se tivese que caer. Remataría todo?

Hai tanto que un home pode dicirche
Tanto que pode dicir
Segues sendo a miña enerxía, o meu pracer, a miña dor
Cariño, para min, es como unha crecente
adicción que non se pode negar.
Non me dirás, que é san, Cariño?
Pero, Sabías que cando neva
os meus ollos chegan a ser máis grandes
e a luz que irradias non se pode ver?

Cariño, es coma o beixo dunha rosa no campo
Ooh, Canto máis consigo de ti, máis estraño me sinto. Si.
Agora que a túa rosa está florecendo
a súa luz enche a penumbra no campo.

Si, es coma o beixo dunha rosa...

Sem comentários: