domingo, abril 20, 2008

Primeiro Foro Internacional de Mulleres Indíxenas

DECLARACIÓN

Warmikunapa Rimanakuyninchik Llamkanapaq
(Acordos e diálogo das mulleres para o traballo no futuro)

Lima, Perú, 13 ao 17 de Abril 2008

Por séculos, recaeu sobre os nosos ombreiros por vontade propia ou obrigadas polas circunstancias históricas dos nosos pobos o sostén non só das nosas familias, senón tamén de salvagardar as nosas culturas, fomos as responsables de que os valores e principios mantéñanse vivos nas nosas culturas. Por isto tomamos a decisión de ser suxeitas activas e protagonistas da historia e deixar de ser obxectos folclóricos.

A loitas das mulleres indíxenas nos nosos pobos, foi e segue sendo importante, as nosas contribucións na elaboración e formulación de políticas publicas a nivel nacional determinou o rumbo dos nosos pobos. Así como as nosas contribucións nos novos mecanismos de participación nos organismos multilaterais, como a ONU e a OEA.

As mulleres indíxenas conscientes da realidade dos nosos Países denunciamos a crecente militarización, invasión de actores armados nos nosos territorios, converténdose nas mais graves e sistemáticas violacións de dereitos humanos da historia, tomando como botín de guerra os nosos corpos, lacerando a nosa dignidade, masacrando nosas novas xeracións, por iso facemos un chamado enérxico ás Nacións Unidas para que retome o seu papel de actor para preservar a paz na humanidade.

A nosa presenza moitas veces non foi ben recibida, pero esta presenza foi de suma importancia a pesar de ser unha participación en desvantaxe no número de participantes, por iso as mulleres indíxenas de Abya Yala reunidas na cidade de Lima, Perú os días 14 ao 16 de abril de 2008, facemos a seguinte declaración:

Converternos nunha plataforma de coordinación para a participación política das mulleres indíxenas nos procesos internacionais transcendentais, para que produzan efectos en cada un dos países promovendo a igualdade e a equidade étnica e de xénero e que nosos achegues sigan contribuíndo a darlle forza e solidez ás formulacións dos Pobos Indíxenas.

Solicitarlle ás institucións financeiras e de cooperación, que a planificación das súas estratexias de cooperación que se fagan para as nosas comunidades consúltese coas mulleres indíxenas e en concordancia coas súas axendas construídas, para que os proxectos que se impulsen teñan realmente un impacto, a partir da realidade que vivimos nas nosas comunidades.

Chamamos ás organizacións de mulleres indíxenas, para que lle dean unha importancia estratéxica á formación política e técnica das súas membras, así como ás institucións de cooperación, que apoien estas iniciativas e esforzos para fortalecer a nosa participación nos foros internacionais e discusións nacionais de tal forma que teñamos os mecanismos adecuados para a incidencia local.

Facemos un chamado urxente e reiterado aos gobernos de Abya Yala que non ratificaron o Convenio 169 sobre Pobos Indíxenas e Tribais en países independentes, que o fagan para facer coherente a lexislación internacional coa realidade nacional, e aqueles países que xa o fixeron, que o poñan en práctica.

Instamos aos gobernos de Abya Yala a apoiar programas e políticas para o fortalecemento dos nosos idiomas como base fundamental das nosas culturas, a nosa identidade e unha forma de transmitir a nosa sabedoría ás xeracións futuras.

Esiximos aos países desenvolvidos que terminen coas súas prácticas de contaminación do medio ambiente, e que apoien aos Pobos Indíxenas, principalmente ás organizacións de mulleres indíxenas para coidar á Pacha Mama e así garantir a supervivencia da raza humana, implementando programas que nos axuden a resolver os problemas provocados polas políticas neoliberais e de globalización.

Comprometémonos a seguir con este esforzo de reunir ás mulleres indíxenas de Abya Yala e organizar o segundo Foro Internacional de Mulleres Indíxenas en 2 anos.

Lima 14 de abril de 2008.

Sem comentários: