quinta-feira, abril 24, 2008

Terrorismo laboral

Leo aquí con preocupación que en xaneiro e febreiro deste ano xa van 165 persoas mortas en accidentes laborais. Un 5,8% máis que en 2007. Falamos por exemplo de 284.000 accidentes de traballo e non atopei esta noticia en ningunha primeira páxina dos xornais de nivel nacional. Nalgúns vén, dentro, na sección de economía ou traballo, escondida entre as paxinas.

É tremendo que ninguén se alarme, que os gobernantes non o marquen na súa axenda, que os medios non lle dean importancia, que os sindicatos déanlle unha importancia relativa, que os cidadáns pasen do tema, que en definitiva pareza normal, que todos os anos morran mil traballadores en accidentes de traballo. Alégrome moitísimo de que os accidentes de tráfico teñan un descenso importante o ano pasado e siga a tendencia. Tamén creo imprescindible que se acabe con esa secuela insoportable que é a violencia machista. En ambos os casos visualizase o problema, ben é verdade que con distinto éxito. Pero, que pasa cos accidentes laborais? Que ha de suceder para que os medios preocúpense do problema? Por que non se toman as medidas necesarias para paliar este crime?
Só aparecen en primeira páxina os grandes accidentes de traballo ou se os afectados polos accidentes de traballo son militares. A pinga diaria continua de mortos en accidentes de traballo non é noticia, non preocupa nin aos gobernantes nin aos medios nin á maioría da cidadanía. Polo menos non o suficiente. Non está na axenda (como se di agora).
Mentres que se tomaron medidas preventivas e coercitivas que fixeron que o problema dos accidentes de tráfico cale na poboación e diminúa; mentres que se promulgaron leis e actualízase o código penal para intentar evitar frear esa salvaxe atentado que é a violencia de xénero; mentres se toman todas as medidas para controlar e evitar atentados terroristas de ETA ou doutro signo; os accidentes de traballo se fan invisibles e cando ocorren tómanse como un prezo máis que debemos pagar por ter a gloriosa fortuna de pertencer a este mundo libre e capitalista que nos achega tanto benestar.
É verdade que hai casos nos que os traballadores son os incumpridores das normas de seguridade. Pero non é menos certo que as condicións de traballo, subcontratado, arreo, en cadea, son condicións que, se non se regulan e normalizan, axudan á inseguridade. E isto sábeno moi ben algúns empresarios preocupados pola productividade e o beneficio e despreocupados polas normas de seguridade.
Non é a primeira vez que nunha empresa por non cumprir as normas de seguridade producíronse accidentes. E dáme a impresión de que non se penaliza suficientemente ao empresario que, a propósito do risco que corren os seus traballadores, non se preocupa por evitalo.
Comete terrorismo desapiadado e asasino ETA e Al Qaeda, comete terrorismo de xénero o que perpetra violencia contra a súa parella, comete terrorismo de tráfico o que coa súa forma de conducir pon en perigo a outros conductores. Porque terrorismo é impor o terror, dominar polo terror. E iso tamén ocorre nunha parte importante dos accidentes laborais, que poden ser evitables, por iso son perfectamente definibles como: Terrorismo Laboral.

Sem comentários: