sábado, janeiro 31, 2009

Desmarsa II

A Autoridade Portuaria retira a licenza á firma que recollía os aceites pesados no Berbés
La Voz de Galicia.
 
31/1/2009


A Autoridade Portuaria de Vigo (APV) decidiu rescindir a licenza de actividade no recinto á firma Desmarsa, encargada ata a data da recollida e tratamento dos residuos de aceites pesados refugados polas embarcacións, tras detectarse «graves irregularidades» na xestión do servizo, segundo manifestou o presidente da institución, Jesús Paz. En paralelo, o Porto acordou adxudicar a prestación a outra compañía.

O presidente da APV propuxo aos membros do consello de administración a rescisión da xestión do servizo Marpol á empresa Desmarsa na sesión celebrada onte en Vigo. Nas últimas semanas, numerosas firmas situadas no recinto portuario de Vigo queixáronse da empresa Desmarsa, pertencente ao Grupo Portvigo, que tiña ao seu cargo o servizo de retirada de aceites e outros residuos contaminantes no porto de Vigo aos barcos que o soliciten, en aplicación do convenio Marpol, centrado na prevención da contaminación do mar.

A alarma saltou despois de que o Servizo de Protección da Natureza (Seprona) realizase a semana pasada unha inspección no interior dunha nave de Desmarsa no recinto portuario, onde localizou bidóns repletos de aceites tóxicos que non poden almacenarse nesas instalacións. A raíz do achado, o Seprona contactou coa Autoridade Portuaria para solicitar máis información sobre a actuación e o traballo de devandita empresa.

A Autoridade Portuaria abriu un expediente informativo á compañía para clarificar se está prestando ou non o servizo adxudicado nas condicións debidas. A empresa aínda está en prazo para contestar á información solicitada e presentar alegacións, pero todo apunta a que os fallos na xestión responden aos problemas económicos polos que atravesa a planta de reciclaxe de aceites que Enviroil -tamén de Portvigo- ten nas Somozas.

Expediente na Coruña

Esas dificultades son as que provocaron que no porto da Coruña continúen acumulados uns 30.000 litros de aceite usado nunha cisterna móbil instalada no peirao de Oza. Alí tamén segue amarrado o buque Gerión , que almacena unhas 300 toneladas de augas oleosas e que se deteriora día a día. A Autoridade Portuaria asegurou onte que se está investigando a actuación de Limpoil -de Portvigo- e abrirlle un expediente sancionador. Ademais, os responsables de medio ambiente do Porto autorizaron a entrada nos peiraos doutras empresas para atender o servizo Marpol.

http://www.lavozdegalicia.es/galicia/2009/01/31/0003_7497082.htm?idioma=galego

sexta-feira, janeiro 30, 2009

quinta-feira, janeiro 29, 2009

O Porto prescinde da empresa de retirada de residuos tóxicos por telos nunha nave


Unha inspección do SEPRONA precipitou a decisión da Autoridade Portuaria


JAVIER MOSQUERA / Faro de Vigo.


A Autoridade Portuaria abriu un expediente á empresa concesionaria da retirada de residuos tóxicos e contaminantes, Desmarsa, por amontoalos nun almacén e no Consello de Administración que se celebrará mañá proporase a rescisión definitiva da xestión. De feito, desde o mes pasado o Porto concedeu xa licencia a outra empresa para realizar esa actividade "coas debidas garantías".


A decisión da Autoridade Portuaria produciuse tras a queixa presentada por unha empresa naviera que non puido facer entrega na concesionaria do tratamento de produtos tóxicos duns bidóns de sentinas e a inspección da nave levada a cabo polo SEPRONA da Garda Civil, que solicitou dos responsables do Porto información complementaria sobre a actuación e o traballo que leva a cabo devandita empresa.


A inspección do SEPRONA, motivada pola denuncia presentada polos propios traballadores da empresa, correu a cargo de cinco axentes que con cámaras fotográficas e de vídeo rexistraron a situación da nave, duns 2.000 metros cadrados e situada nun dos extremos do peirao de Transatlánticos e lindeiro con outro almacén dunha empresa dedicada á subministración de víveres a barcos.


Un vertedoiro


Segundo fontes dos traballadores, xa que algúns estiveron presentes durante a inspección, "a nave está completamente abarrotada de residuos de todo tipo, ata tal extremo que só hai libre unha especie de corredor onde caben en liña tres camións da empresa. Outro permanece desde fai tempo no exterior. "É como un gran vertedoiro no recinto do porto”.


Alí almacénanse aceites usados, non só de barcos senón tamén o procedente dalgúns talleres mecánicos da cidade, envases, baterías de coche ou filtros de todo tipo. Ata se chegaron a almacenar pezas de coches destinadas a despezamento. Tamén hai bidóns cos líquidos resultantes da limpeza de barcos.
Na nave hai tamén varios depósitos de plástico que conteñen uns tres mil litros de fuel procedente do "Prestige" que xa está solidificado e bidóns con disolventes que están completamente bombeados polo paso do tempo.


O problema agrávase porque moitos dos recipientes están sen tapa e teñen perdas e fugas que se depositan no chan, de lastro, o que facilita as filtracións.


A situación é tan complexa que fontes da investigación consideran que implicará a varios organismos, desde Portos do Estado a Medio Ambiente ou Augas de Galicia. 


Obrigación de recollida e traslado 


Desde o Porto sinálase que a orixe deste conflito atópase nun problema laboral que afecta a todas as empresas do Grupo PortVigo desde fai uns meses.


A empresa Desmarsa pertence a este grupo desde fai uns anos e tiña ao seu cargo xa desde antes, a retirada de aceites e outros residuos contaminantes no porto de Vigo dos barcos que o solicitasen, en aplicación do convenio "MARPOL" centrado na contaminación do mar.


Desmarsa non está autorizada a almacenar eses residuos en ningunha nave do Porto. A súa obrigación era recollelos e trasladalos de inmediato para o seu tratamento, que se realizaba nas instalacións de "Evinroil", na provincia da Coruña, pertencente ao mesmo grupo empresarial e que tamén está en conflito.

http://www.farodevigo.es/secciones/noticia.jsp?pRef=2009012900_2_292463__GRAN-VIGO-Puerto-prescinde-empresa-retirada-residuos-toxicos


sexta-feira, janeiro 23, 2009

Os negocios de Amador Castro




O persoal do hotel de Río do Pozo ten que ir traballar pese ao cesamento da actividade
Os traballadores, que non cobran desde fai máis de tres meses, esperan que o xuíz extinga os seus contratos.
La Voz de Galicia
 
16/1/2009


O Xulgado do Mercantil da Coruña ordenou a finais do pasado ano o cesamento da actividade do hotel de Río do Pozo, que se acolleu ao procedemento concursal, un mandato que entrou en vigor o pasado día 2. Pero a trintena de traballadores do establecemento teñen que acudir diariamente aos seus postos debido a que non se produciu un entendemento entre os representantes sindicais e os administradores da quebra sobre as indemnizacións que lles corresponden aos empregados.

A área de servizo do polígono naronés pertence ao empresario Amador Castro, quen tamén conta con outra empresa na comarca, Enviroil -dedicada á reciclaxe de aceites industriais e de residuos MARPOL dos portos- que atravesa por serias dificultades.

Os empregados do hotel terán que esperar agora a que sexa o xuíz o que ditamine sobre a extinción da relación laboral dos traballadores e fixe a contía das indemnizacións correspondentes. Onte, os sindicatos remitiron ao Xulgado do Mercantil da Coruña o acta explicativa da falta de acordo sobre as compensacións -os administradores ofrecían 22 días por ano traballado cun máximo de 12 mensualidades e o persoal rexeitouno- e a solicitude de que se extinga a relación laboral.

Zeltia López, delegada do sindicato CC OO na firma, asegurou onte que os empregados levan desde setembro sen percibir os seus salarios. «Cada semana vaise voluntariamente un traballador porque esta situación é insostible. E iso preocúpanos moito, que a xente se vaia sen ou que lle corresponde», afirma.

Desánimo

Tras case catro meses tendo que presentarse diariamente nos seus postos a pesar de non recibir o seu soldo por iso, o desánimo é xeral entre o persoal, que só espera o visto e prace á extinción dos contratos para poder arranxar os seus papeis do desemprego e buscar un novo posto. «Esperemos que ou xulgado non tarde agora máis dun mes», anunciou Zeltia López.

A estación de servizo de Río do Pozo -formada polo hotel cun spa e unha gasolineira- foi inaugurada fai tres anos. A finais do pasado mes de xuño, a empresa propietaria solicitou voluntariamente acollerse ao procedemento de concurso voluntario, que freou a execución dun embargo que ía levar a cabo unha entidade bancaria. Entón recoñecéronse débedas por case 2 millóns de euros, aínda que se sospeitaba que os números vermellos eran superiores.

No entanto, entón a empresa non presentou nin o balance contable do 2006 nin do 2007, aínda que se acreditou que as débedas eran superiores aos fondos propios, polo que foi aprobada a administración concursal.

Fuentes sindicais explicaron que o empresario non presentou, tal e como tiña que facer, o plan de viabilidade para garantir o futuro do complexo, o único das súas características situado nun polígono industrial na comarca.

Falta de pago

Os problemas económicos continuaron e, a actividade practicamente apagouse no verán, cando no propio establecemento xa chegaron a denegar a posibilidade de celebrar grandes eventos.

A finais de verán comezaron de novo a falta de pagamentos aos traballadores, que se viron obrigados a acudir aos seus postos para manter os seus dereitos, xa que, pola contra, poderían ser despedidos e perder todos os seus dereitos que adquiriran.

http://www.lavozdegalicia.es/ferrol/2009/01/16/0003_7464011.htm?idioma=galego


A USTG denuncia a Traballo «o peche encuberto » da empresa Enviroil, das Somozas
La Voz
 
14/1/2009


A sección sindical da USTG na empresa Enviroil, situada no polígono industrial das Somozas, denunciou ante a Inspección Provincial de Traballo o que considera «un peche patronal encuberto e ilegal» da factoría, dedicada á reciclaxe de aceites.

O sindicato asegura que, aos continuos atrasos no abono das nóminas por parte do propietario, Amador Castro, e á deterioración das instalacións por falta de mantemento e repostos súmase o feito de que, desde o pasado luns, non hai subministración eléctrica na planta. «A telefonía xa fai catro meses que foi cortada», afirma a central.

A USTG entende que «esta situación significa na práctica a paralización total da produción e o illamento, en relación aos clientes e provedores, da empresa».

Os sindicatos temen que a factoría acabe como outras firmas que pertenceron a Amador Castro, como a estación e o hotel de Río do Pozo e a gasolineira da Cruz do Pouso, en Neda.

Incumprimento

Os traballadores xa denunciaron a pasada semana o incumprimento no pago de dúas nóminas. A USTG afirma que os intentos por resolver a situación pola vía da negociación fracasaron polo «incumprimento sistemático dos compromisos alcanzados» polo dono da empresa.

http://www.lavozdegalicia.es/ferrol/2009/01/14/0003_7459742.htm?idioma=galego


Traballadores de Enviroil denuncian un peche «encuberto e ilegal»

A planta de reciclaxe de aceites usados está sen subministración eléctrica desde onte e a liña telefónica non funciona desde outubro.

La Voz de Galicia
 
13/1/2009

Enviroil-Galicia, a planta de reciclaxe de aceites usados con sede nas Somozas, atravesa de novo dificultades. Aos constantes atrasos no pago de salarios, súmase agora, segundo a Unión Sindical de Traballadores de Galicia (USTG), o corte eléctrico que desde onte levou a cabo a compañía sumistradora e que supón a «paralización total da produción e o illamento, en relación aos clientes e provedores».

Desde USTG apuntan directamente a Amador Castro, propietario da factoría, como único responsable desta situación, agravada por outro corte, o de teléfono, desde fai catro meses. Trátase dun «peche patronal encuberto e ilegal», segundo o sindicato, que ameaza ao empresario con iniciar as accións penais correspondentes, de persistir nesta actitude.

Amador Castro realizou actuacións similares noutras empresas como as gasolineiras da Cruz do Pouso e Río do Pozo ou o hotel que rexentou neste mesmo polígono naronés, e que o ano pasado foi intervido xudicialmente como consecuencia da aplicación da lei concursal.

http://www.lavozdegalicia.es/ferrol/2009/01/13/00031231866692104115671.htm?idioma=galego

O grupo chegou a comprometer investimentos millonarios e mil empregos que nunca materializou
La Voz de Galicia
 
19/6/2008

O empresario Amador Castro desembarcou na comarca ferrolá a finais da década dos noventa, cando comezou a construír nas Somozas dúas plantas que entón foron pioneiras na industria da reciclaxe. Inicialmente puxo en marcha unha terminal para a reciclaxe de pneumáticos, cuxo proceso de valorización utilizaría tamén para producir electricidade -aínda que nunca chegou a funcionar a pleno rendemento- e, posteriormente, activou unha planta de reciclaxe de aceites usados, principalmente do sector pesqueiro e industrial.


Nesta dobre aventura empresarial, Amador Castro, dono de Portvigo, estaba asociados ao grupo vasco Guascor, co que anunciou outros proxectos que sumarían 1.770 millóns de euros e máis de 1.000 empregos. Entre as actuacións, chegáronse a anunciar algunhas asombrosas, que nunca chegaron a ver a luz, como a posta en marcha dunha planta de cultivo hidropónico que serviría para facer crecer a herba en poucos días, coa que se alimentaría a 25.000 cabezas de gando. Posteriormente, a carne das tenreiras se envasaría cun código de barras que podería ser descifrado a través dunha páxina web á que accederían os consumidores que quixesen saber todos os detalles sobre a alimentación e os medicamentos tomados polo animal.

Entón, tamén iniciou a súa actividade no ámbito eólico, cunha sociedade na que, no 2003, chegou a participar a Sociedade Estatal de Participacións Industriais (SEPI), cun 10% do capital. A pesar da ambición coa que entrou no sector, a súa participación limitouse a pór en marcha pequenos parques.

Disolto xa o acordo con Guascor, Enviroil puxo en marcha o primeiro hotel con spa da comarca, en Río do Pozo, así como unha estación de servizo. Ao mesmo tempo anunciou a materialización de novos proxectos nas Somozas, como a construción dun planta de reciclaxe de filtros. Este proxecto, como a construción dun buque antipolución, tampouco chegou a executarse.

http://www.lavozdegalicia.es/ferrol/2008/06/19/0003_6917930.htm?idioma=galego